Hoe het spook van het communisme onze wereld beheerst: Introductie

Inhoud

1. Het communisme is een duivel uit op de vernietiging van de mensheid

2. Duivelse manieren en tactieken

3. Het communisme is de ideologie van de duivel

4. Een metafysisch begrip van de duivel

5. De vele gezichten van de duivel

6. Socialisme als de voorbereidende fase van het communisme

7. De romantisering van het communisme

8. De vernietiging van cultuur en moraliteit door de duivel

9. De terugkeer naar God, herstel van traditie en ontsnapping aan het duivels plan

****

De ineenstorting van de communistische regimes in de Sovjet-Unie en Oost-Europa markeerde het einde van een halve eeuw van Koude Oorlog tussen het kapitalistische en het communistische kamp in het Westen en het Oosten. Velen waren dus optimistisch, in de overtuiging dat het communisme een overblijfsel van het verleden was geworden.

De trieste waarheid is echter dat een getransformeerde communistische ideologie zich in plaats daarvan heeft verschanst over de hele wereld en greep heeft gekregen op de hele wereld. Er zijn de openlijke communistische regimes zoals in China, Noord-Korea, Cuba en Vietnam; er zijn de voormalige Sovjet-Unie en de Oost-Europese landen, waar de communistische ideologie en gewoonten nog steeds een belangrijke invloed uitoefenen; er zijn de Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen, die met socialisme experimenteren onder de vlag van democratie en republicanisme – en daarnaast zijn er de landen in Europa en Noord-Amerika, waar de politieke systemen geïnfecteerd zijn door communistische invloeden, zonder dat mensen het beseffen.

Communisme veroorzaakt oorlog, hongersnood, slachting en tirannie. Dat op zich is al angstaanjagend genoeg, maar de schade die het communisme aanricht gaat veel verder dan dit. Het wordt voor veel mensen steeds duidelijker dat, waar het communisme – in tegenstelling tot elk ander systeem in de geschiedenis – de oorlog aan verklaart de mensheid zelf is, inclusief de menselijke waarden en menselijke waardigheid. Gedurende een eeuw heeft het communisme enorme dictaturen in de Sovjet-Unie en China tot stand gebracht; het veroorzaakte meer dan 100 miljoen onnatuurlijke sterfgevallen; het maakte miljarden tot slaaf; en het bracht de wereld naar de rand van een nucleaire oorlog en dus vernietiging. Nog belangrijker is de opzettelijke en wijdverspreide vernietiging van het gezin, het creëren van sociale wanorde en de aanval op de moraliteit, allemaal zaken die de fundamenten van een beschaving ruïneren.

Wat is dan de aard van het communisme? Wat is het doel ervan? Waarom ziet het de mensheid als vijand? Hoe kunnen we eraan ontsnappen?

1. Het communisme is een duivel uit op de vernietiging van de mensheid

“Het Communistisch Manifest” begint zo: “Een spook maakt Europa onveilig – het spook van het communisme.” Het gebruik van de term “spook” was geen willekeurige keuze van Karl Marx. In de inleiding van dit boek wordt betoogd dat het communisme niet moet worden begrepen als een ideologische beweging, een politieke doctrine of een mislukte nieuwe poging om menselijke zaken te ordenen. In plaats daarvan moet het worden opgevat als een duivel – een kwaadaardige geest gesmeed door haat, ontaarding en andere elementaire krachten in het universum.

Het communistische spook nam de vorm aan van een slang, dan die van een rode draak, en het werkt samen met Satan, die God haat, en lagere wezens en demonen exploiteert om de mens schade te berokkenen. Het doel van het spook is om de mensheid ten gronde te richten, en terwijl het goddelijke redding wil bieden aan de mensheid, vertelt het communisme de mens ​​geen geloof te hebben, valt het de menselijke moraliteit aan met als doel tradities op te geven, en brengt het de mensheid ertoe om Gods instructies niet te volgen, en uiteindelijk vernietigd te worden .

Na de Koude Oorlog bracht het gif van het communisme niet alleen verdere schade toe aan de voormalige communistische landen, maar verspreidde het zich ook over de rest van de wereld. De ideologische infiltratie van het communisme heeft het mogelijk gemaakt dat het spook de menselijke samenleving op wereldschaal kon beïnvloeden, en veel mensen denken zelfs dat de duistere wensen van het communisme die van henzelf zijn. Hiermee verliezen mensen hun vermogen om wat juist is te onderscheiden van wat fout is, en goed van kwaad. Deze duivelse samenzwering werd bijna uitgevoerd.

Dus, zelfs toen het spook zichzelf feliciteerde, blij met zijn duistere overwinning, dachten de meeste mensen dat het was vernietigd. Er is niets gevaarlijkers dan een mensheid die op de rand van vernietiging staat, maar toch in al zijn onwetendheid zijn triomf aan het vieren is.

2. Duivelse manieren en tactieken

De mens is door God geschapen, en het mededogen van goden heeft de mens lang kunnen beschermen. Dit wist de duivel, en dus begon het deze verbinding te verbreken, en de mens te corrumperen zodat goden niet langer voor hen zouden zorgen. De aanpak van de duivel is geweest om de cultuur te ondermijnen die door goden aan de mens is gegeven, de menselijke moraliteit te corrumperen en daarmee de mens te ontaarden en hem onwaardig te maken om gered te worden.

Zowel goed als kwaad, God en de duivel, leven in het hart van elke persoon; een leven kan wegzakken in morele decadentie, of kan zich verheffen door morele cultivatie. Degenen die in God geloven, weten dat door te streven naar moreel gedrag en denken, de goede gedachten van de mens kunnen worden versterkt door goden en dat goden wonderen zullen laten gebeuren. Goden zullen ook helpen om iemands moraliteit in niveau te laten stijgen, iemand te helpen een nobeler persoon te worden, en uiteindelijk iemand toe te staan ​​terug te keren naar de Hemel. Een persoon met een lage moraliteit echter is vervuld van egoïsme: begeerte, hebzucht, onwetendheid, overmoed. Hoewel goden dergelijke gedachten en daden nooit zullen erkennen, zal de duivel deze groter maken, egoïsme en slechtheid versterken, en de persoon aanzetten tot slechte daden, waardoor karma en verder moreel verval wordt veroorzaakt, totdat uiteindelijk alleen de hel wacht. Als de morele maatstaven van de menselijke samenleving als geheel afnemen, dan zal de duivel deze tendensen versnellen met als doel het veroorzaken van meer wangedrag, meer karma en uiteindelijk de vernietiging van de mensheid.

De turbulentie in Europa vanaf de 18e eeuw, en de daarmee gepaard gaande morele achteruitgang, gaven de duivel een kans. Het begon met het stap voor stap ondermijnen van de criteria die goed en kwaad van elkaar onderscheiden. Het bevorderde atheïsme, materialisme, darwinisme en de filosofie van de strijd. De duivel koos Marx als zijn gezant onder de mensen. “Het Communistisch Manifest” van Marx uit 1848 bepleitte de gewelddadige vernietiging van privé-ondernemingen, sociale klassen, naties, religies en het gezin. De Commune van Parijs van 1871 was de eerste poging om de macht te grijpen.

Aanhangers ervan beweren dat het binnen de Marxistisch politieke wetenschap draait om politieke macht; dit is waar, maar ook niet waar. Als we de uiteindelijke doelen van het communisme helder voor ogen houden, dan kunnen we erkennen dat politieke macht zowel belangrijk als onbelangrijk is voor het communistische project. Het is belangrijk in zoverre dat toegang tot politieke macht een snelle manier is om de mensheid te corrumperen. Met de instrumenten van de macht kunnen communisten hun ideologie met geweld propageren en een traditionele cultuur in slechts tientallen jaren uitroeien. Maar het is ook onbelangrijk, in die zin dat zelfs zonder het apparaat van de staat de duivel andere methoden heeft om de zwakheden en tekortkomingen van de mens te exploiteren; door te bedriegen, over te nemen, te dwingen, verwarring te zaaien, en zo het traditionele denken teniet te doen, de orde te ondermijnen en onrust te creëren; en door te verdelen en te heersen, met als doel wereldwijde heerschappij te verkrijgen.

3. Communisme is de ideologie van de duivel

God vestigde een rijke cultuur voor de menselijke samenleving gebaseerd op universele waarden, en bereidde zo de weg voor mensen voor om terug te keren naar de Hemel. Het communisme van de duivel en de traditionele cultuur van God zijn onverenigbaar.

De kern van het kwaadaardige spook is atheïsme en materialisme: een mix van elementen uit de Duitse filosofie, de Franse sociale revolutie en de Britse politieke economie bij elkaar gebracht als een seculiere religie die bedoeld was om de plaats in te nemen die eerder door God en orthodoxe opvattingen was ingenomen. Het communisme zet de hele wereld om in haar kerk, en brengt alle aspecten van het sociale leven onder haar invloed. De duivel neemt de gedachten van mensen over, waardoor ze in opstand komen tegen God en tradities verwerpen. Dit is hoe de duivel de mens naar zijn eigen ondergang leidt.

De duivel koos Marx en anderen als zijn gezanten om de beginselen te ontkennen en te vernietigen die door God voor de menselijke samenleving waren vastgesteld. Het bevordert de klassenstrijd en de afschaffing van gevestigde sociale structuren. In het Oosten lanceerde het een gewelddadige revolutie en vestigde een totalitaire staat die politiek en seculiere religie verenigde. In het Westen introduceerde het een progressief en geweldloos communisme door middel van hoge belastingen en herverdeling van rijkdom. Op wereldwijde schaal probeert het de communistische ideologie naar politieke systemen te verspreiden, met het doel om natiestaten te ondermijnen en een wereldwijde regering te vestigen. Dit is het “paradijs op aarde” beloofd door het communisme, een veronderstelde collectieve samenleving zonder klassen, naties of regeringen, gebaseerd op de principes “door ieder overeenkomstig zijn vermogen, naar ieder overeenkomstig zijn behoeften”.

Het communisme gebruikt haar programma van het creëren van een ​​paradijs op aarde om een ​​atheïstische opvatting te promoten van “sociale vooruitgang”; het gebruikt het materialisme om de spirituele idealen van de mensheid te ondermijnen, inclusief het geloof in het goddelijke en religie, en zo de communistische ideologie te verspreiden naar elke invloedssfeer, inclusief politiek, economie, onderwijs, filosofie, geschiedenis, literatuur, kunst, sociale & natuur-wetenschappen, en zelfs religie. Terwijl het zich net als kanker verder uitzaait, elimineert het communisme andere overtuigingen, inclusief het geloof in God. Het vernietigt achtereenvolgens de nationale soevereiniteit en identiteit, en de morele en culturele tradities van de mensheid, en leidt zo de mens naar vernietiging.

In “het Communistisch Manifest” verkondigde Marx: “De communistische revolutie is de meest radicale breuk met traditionele eigendomsverhoudingen; geen wonder dat haar ontwikkeling de meest radicale breuk met traditionele ideeën inhoudt.” Zo vatte Marx zelf nauwkeurig de praktijk van het communisme gedurende de afgelopen twee eeuwen samen.

God is de bron van morele orde, en Gods moraliteit is eeuwig en onveranderlijk. Morele standaarden moeten nooit door de mens worden bepaald, noch kunnen ze door menselijke macht worden veranderd. Het communisme probeert moraliteit dood te verklaren en de communistische Nieuwe Mens een nieuwe moraliteit te laten vestigen. Maar hoewel het echte moraliteit ontkent, gebruikt het communisme negatieve methoden om alle positieve factoren uit de menselijke traditie weg te halen, met als doel de negatieve factoren de wereld te laten innemen.

Traditionele wetten komen voort uit moraliteit en zijn bedoeld om moraliteit te handhaven. Het communisme probeert de moraliteit te scheiden van de wet, en vernietigt vervolgens de moraliteit door slechte wetten te verzinnen en traditionele wetten op kwaadwillige wijze te interpreteren.

God roept de mens op om vriendelijk te zijn; het communisme roept op tot klassenstrijd en pleit voor geweld en moord.

God vestigde het gezin als de fundamentele sociale eenheid; het communisme gelooft dat het gezin een manifestatie is van het op privébezit gebaseerde kapitalistische systeem, en dreigt het te elimineren.

God geeft de mens het recht op leven en de vrijheid om rijkdom te verkrijgen; het communisme probeert privébezit te elimineren, eigendommen te onteigenen, belastingen te verhogen, krediet en kapitaal te monopoliseren en het economische leven volledig te beheersen.

God vestigde de vorm die moraliteit, overheid, recht, maatschappij en cultuur moesten aannemen; het communisme zoekt de “gewelddadige omverwerping van de gehele sociale structuur zoals die bestaat.”

God gaf aan de mens de unieke vorm door van traditionele kunst als middel om Gods evenbeeld door te geven; traditionele kunst herinnert de mensheid aan de schoonheid van de hemel, versterkt het geloof in God, verheft moraliteit en voedt deugd. Het communisme daarentegen wil de mens misvormde moderne creaties laten aanbidden, artistieke producties die onze goddelijke aard verstikken en de demonische neiging naar chaos en wanorde volkomen de vrije loop geven, en de kunstwereld manipuleren door lage, lelijke, misvormde, kwade, en decadente ideeën te verspreiden.

God wil dat de mens nederig is en vol ontzag en verwondering voor de goddelijke schepping. Het communisme manipuleert het demonische en arrogante in de mens en moedigt hem aan in opstand te komen tegen God. Door het kwaad te versterken dat inherent en onontkoombaar is aan de menselijke natuur, misbruikt het de idee van “vrijheid” door gedrag aan te moedigen dat niet beperkt wordt door moraliteit of een gevoel van plicht of verantwoordelijkheid. De slogan van “gelijkheid” wordt gebruikt om jaloezie en ijdelheid op te wekken, terwijl de mens wordt verleidt door roem en materiële belangen.

Na de Tweede Wereldoorlog breidden de communisten hun militaire en economische imperium uit, en het communistische blok en de vrije wereld bevochten elkaar decennia lang. De communistische doctrine werd een seculiere religie in die landen, een onbetwistbare waarheid die in leerboeken werd geschreven. Maar ook elders heeft het communisme in andere gedaantevormen wortel geschoten en een enorme invloed gehad.

4. Een metafysisch begrip van de duivel

De idee van de duivel waarnaar in deze tekst wordt verwezen, is die van een bovennatuurlijke kracht. Het begrijpen van het soort dingen dat het spook van het communisme vormt, is een van de sleutels tot het begrijpen van de chaos die de duivel in de wereld heeft gezaaid.

Simpel gezegd, het spook van het communisme is samengesteld uit haat; het haalt zijn energie uit de haat die opborrelt in het menselijk hart.

Het communistische spook is verbonden met Satan; soms zijn de twee niet te onderscheiden, dus zullen we geen moeite doen om ze afzonderlijk te beschouwen.

De arrangementen van de duivel zijn aanwezig in zowel het Oosten als het Westen, in elk beroep en in elke sociaal milieu. Soms is zijn macht verdeeld, soms geïntegreerd; soms gebruikt het die tactiek, soms een andere. Het volgt geen eenvoudig patroon.

De duivel is de stichter van een grenzeloze oorlog tegen de mensheid die religie, het gezin, de politiek, de economie, financiën, militaire zaken, het onderwijs, de academie, de kunsten, de media, entertainment, populaire cultuur, sociale zaken en internationale zaken allemaal in slagvelden heeft veranderd.

De duistere energie van de duivel kan zich verspreiden van de ene sfeer, groep of beweging naar de andere. Bijvoorbeeld, nadat de anti-Vietnamoorlogsbeweging in het Westen in de jaren zeventig was verdwenen, manipuleerde de duivel rebelse adolescenten om hun energie te kanaliseren in de strijd voor feminisme, het milieu, en de legalisering van homoseksualiteit. Deze duivelse inspanningen werden gebruikt om de westerse beschaving van binnenuit te ondermijnen.

De duivel kan mensen die geen goede bedoelingen koesteren als zijn stromannen gebruiken in de menselijke wereld, hypocrisie gebruikend om medelevende en onschuldige mensen te bedriegen, die dan zijn apologeten worden.

De stromannen van de duivel – waarvan de meesten zich zelfs hun rol niet realiseren – zijn overal in de maatschappij, van de elite tot de middenklasse, tot de lagere klassen. Zo manifesteren haar activiteiten zich soms als revoluties van onderaf, en soms als complotten van bovenaf, soms als hervormingen vanuit het centrum.

De duivel kan van vorm veranderen en op meerdere plaatsen tegelijk bestaan. Het gebruikt lagere wezens en geesten in andere dimensies om zijn werk te doen; pornografie en drugsverslaving zijn hulpmiddelen die door de duivel worden gebruikt. Deze wezens voeden zich met de negatieve energieën van de mens, waaronder haat, angst, wanhoop, arrogantie, rebellie, jaloezie, promiscuïteit, woede, razernij, luiheid en meer.

De duivel is geheimzinnig en vol bedrog. Het gebruikt de hebzucht, de goddeloosheid en de duisternis van de mens om zijn doelen te bereiken, en zolang de gedachte van een persoon overeenstemt met deze eigenschappen, kan de duivel die persoon beheersen. Vaak denken mensen dat ze handelen volgens hun eigen gedachten, maar hebben ze zich niet gerealiseerd dat ze gemanipuleerd worden.

5. De vele gezichten van de duivel

Net zoals de duivel vele namen kent, manifesteert het communisme zich op vele manieren. De demon gebruikt tegenstrijdige posities om te misleiden: een totalitair regime of een democratie; een geplande economie of een markteconomie; controle van de pers of totaal geen beperkingen op meningsuitingen; verzet tegen homoseksualiteit in sommige landen of legalisatie van homoseksualiteit in andere landen; moedwillige milieuschade of roep om milieubescherming; enzovoort. Het kan een gewelddadige revolutie bepleiten of een vreedzame overgang omarmen. Het kan zich manifesteren als een politiek en economisch systeem, of als een ideologische trend in kunst en cultuur; het kan de vorm aannemen van puur idealisme of van koelbloedig gekonkel. Communistische totalitaire regimes zijn slechts één van de manifestaties van de demon. Marxisme-leninisme en maoïsme vormen slechts één aspect van de bedrieglijkheden van de duivel.

Sinds het utopisch socialisme zich ontwikkelde in de 18e eeuw heeft de wereld talloze ideologische stromingen gekend: wetenschappelijk socialisme, Fabian socialisme, syndicalisme, christelijk socialisme, democratisch socialisme, humanisme, eco-socialisme, welvaartskapitalisme, marxisme-leninisme en maoïsme. Deze ideologieën zijn van twee soorten: gewelddadig communisme of geweldloos communisme. De infiltratie en geleidelijke erosie van de status-quo zijn de belangrijkste tactieken die door de geweldloze takken van het communisme zijn aangewend.

Een van de misleidingen van de duivel is om regelingen te treffen in de twee tegenovergestelde kampen van het Oosten en het Westen. Terwijl het een enorme invasie van het Oosten uitvoerde, nam het ook een nieuwe gedaante aan en sloop het het Westen binnen. De Fabian Society in Engeland, de Sociaal-Democratische Partij in Duitsland, de Tweede Internationale van Frankrijk, de Socialistische Partij in de Verenigde Staten en vele andere socialistische partijen en organisaties hebben de zaden van vernietiging verspreid naar West-Europa en Noord-Amerika. Tijdens de Koude Oorlog, de slachting, concentratiekampen, hongersnoden en zuiveringen in de Sovjet-Unie en China prezen sommige westerlingen zichzelf gelukkig dat ze nog steeds in luxe en vrijheid leefden. Sommige socialisten veroordeelden publiekelijk het geweld van de Sovjet-Unie op humanitaire gronden, waardoor velen hen bleven gedogen.

De demon van het communisme neemt verschillende complexe gedaantes aan in het Westen en opereert onder veel vlaggen, waardoor het bijna onmogelijk is om je er tegen te wapenen. De volgende scholen of bewegingen werden ofwel afgeleid van het communisme of door het communisme gebruikt om zijn doelen te bereiken: liberalisme, progressivisme, de Frankfurt School, Neo-Marxisme, kritische theorie, de tegencultuur van de jaren zestig, de anti-oorlogsbeweging, seksuele bevrijding, legalisatie van homoseksualiteit, feminisme, milieubeweging, sociale rechtvaardigheid, politieke correctheid, Keynesiaanse economie, avant-garde kunstacademies, en multiculturalisme.

6. Socialisme als voorstadium van het communisme

In het Westen kijken velen afzonderlijk naar het socialisme en het communisme, wat een vruchtbare voedingsbodem biedt voor het socialisme om te floreren. In feite is het socialisme volgens de marxistisch-leninistische theorie gewoonweg een voorstadium van het communisme.

In 1875, in “Kritiek op het Gotha-programma”, bracht Marx naar voren dat er een eerste fase van het communisme is, gevolgd door een geavanceerde fase. Gedreven door veranderingen in de toenmalige internationale situatie, stelde Friedrich Engels in zijn latere jaren ook “democratisch socialisme” voor, waarbij stemmen werden gebruikt om politieke macht te verkrijgen. Democratisch socialisme werd omarmd door sociaal-democratische partijleiders en theoretici van de Tweede Internationale, en leidde in veel kapitalistische landen over de hele wereld tot de linkse partijen. Lenin legde duidelijke definities vast van socialisme en communisme: hij beschouwde het socialisme als de voorbereidende fase van het communisme – het communisme dat op basis van het socialisme moest worden ontwikkeld.

Het is dus duidelijk dat het socialisme altijd een onderdeel was van het marxisme en de internationale communistische beweging. Het publieke eigendom en de planeconomie van het socialisme maken deel uit van de voorbereiding op het communisme. Momenteel lijken socialisme of andere populaire linkse doctrines in het Westen aan de oppervlakte niets met het communisme van doen te hebben, maar ze zijn simpelweg de geweldloze vormen van het communisme. In plaats van een gewelddadige revolutie, worden stemmen gebruikt om macht te verkrijgen in het Westen. In plaats van openlijk overheidseigendom, vervult een hoge belastingheffing in westerse landen dezelfde functie. In plaats van een planeconomie door de staat worden westerse sociale zekerheidsstelsels gebruikt om het kapitalisme langzaam aan te tasten. Linkse partijen in westerse landen beschouwen de sociale zekerheid en sociale zekerheidsstelsels als een belangrijk onderdeel van het bewerkstelligen van socialisme.

Bij het veroordelen van de misdaden van het communisme, zou het geweld en de slachtingen niet de enige focus moeten zijn – men moet in staat zijn om de gevaren te zien die het socialisme zelf met zich meebrengt. Het communisme in al zijn geweldloze vormen heeft de geest van mensen misleid en veranderd, onder het mom van verschillende takken van het socialisme. Om het communisme echt te begrijpen, heeft men geen andere keus dan haar voorstadium te erkennen, omdat het communisme zich verder ontwikkelt vanuit die voorbereidende fase, en niet de wereld overnacht verovert. Net zoals een levend wezen, groeit het geleidelijk op.

Sommige socialistische of welvaartsstaten in het Westen gebruiken tegenwoordig het idee van het “common wealth” om individuele vrijheden op te offeren. Burgers in deze landen behouden bepaalde politieke vrijheden omdat het socialisme daar nog ontwikkeld moet worden. Maar socialisme is geen statisch begrip: socialistische landen hebben als primair doel “gelijkheid van uitkomst”, en dus zullen ze mensen ongetwijfeld van hun vrijheden beroven. Onvermijdelijk ondergaat het socialisme een overgang naar het communisme, waarbij mensen voortdurend ontdaan worden van hun individuele vrijheden.

Als een vrij land van de één op de andere dag een totalitair regime zou worden, zou de drastische tegenstelling tussen propaganda en realiteit de meeste mensen doen schrikken. Velen zouden rebelleren, of op zijn minst passief verzet bieden. Dit zou leiden tot hoge kosten voor het totalitaire bewind en het regime zou hoogstwaarschijnlijk massamoorden moeten begaan om het verzet te elimineren. Dit is één van de belangrijkste redenen waarom zowel de Sovjet-Unie als de Volksrepubliek China zich in vredestijd bezig hebben gehouden met het massaal doden van hun eigen burgers.

In tegenstelling tot totalitaire regimes, vreet het socialisme in democratische staten langzaam aan de vrijheden van mensen door middel van wetgeving – zoals de metafoor van de kikker in het water die geleidelijk aan de kook wordt gebracht. Het proces van het opzetten van een socialistisch systeem duurt decennia of generaties, waardoor mensen geleidelijk aan verdoofd, vergeetachtig, en gewend raken aan het socialisme. Dit versterkt alleen maar het bedrog. De kern en het doel van dit soort geleidelijk socialisme verschillen in wezen niet van de gewelddadige vorm.

Het socialisme gebruikt het idee van “gelijke rechten” garanderen door middel van wetgeving, terwijl het in werkelijkheid morele waarden naar beneden haalt en mensen de vrijheid ontneemt om naar het goede te neigen. Onder normale omstandigheden zijn er natuurlijke verschillen tussen mensen wat betreft hun religieuze overtuigingen, morele standaarden, culturele geletterdheid, educatieve achtergronden, intelligentie, standvastigheid, ijver, verantwoordelijkheidsgevoel, agressiviteit, innovatie, ondernemerschap en meer. Natuurlijk is het onmogelijk om gelijkheid af te dwingen door mensen op lagere niveaus opeens op te heffen, dus in plaats daarvan beperkt het socialisme op kunstmatige wijze mensen op hogere niveaus.

Vooral in termen van morele waarden gebruikt het socialisme in het Westen voorwendselen als “anti-discriminatie”, “waardevrijheid”, of “politieke correctheid” om het fundamenteel morele onderscheidingsvermogen aan te vallen. Dit komt overeen met een poging om moraliteit als zodanig te elimineren. Dit is gepaard gegaan met de legalisering en normalisering van allerlei anti-theïstische en profaan taalgebruik, seksuele perversiteiten, demonische kunst, pornografie, gokken en drugsgebruik. Het resultaat is een soort omgekeerde discriminatie tegen degenen die in God geloven en streven naar morele verheffing, met het doel deze te marginaliseren en uiteindelijk te verwijderen.

7. De romantisering van het communisme

Tot op de dag van vandaag zijn er talloze westerlingen die romantische fantasieën koesteren over het communisme, maar ze hebben nog nooit in een communistisch land geleefd en het menselijk lijden daar ondergaan, en hebben dus geen besef van wat het communisme eigenlijk in werkelijkheid betekent.

Tijdens de Koude Oorlog gingen veel intellectuelen, kunstenaars, journalisten, politici en jonge studenten uit de vrije wereld naar Rusland, China of Cuba als toeristen en reizigers. Wat ze zagen, of liever wat ze mochten zien, was totaal verschillend van de realiteit van de mensen in die landen. Communistische landen hebben hun misleiding van buitenlanders geperfectioneerd: alles wat de buitenlandse bezoekers zagen, werd zorgvuldig geënsceneerd naar hun smaak, inclusief de modeldorpen, fabrieken, scholen, ziekenhuizen, kinderdagverblijven en gevangenissen. De receptionisten die ze tegenkwamen, waren leden van de Communistische Partij of anderen die politiek betrouwbaar werden geacht.

De rondleidingen waren ingestudeerd. De bezoekers werden begroet met bloemen, wijn, dans en zang, banketten en lachende jonge kinderen en ambtenaren. Vervolgens werden hardwerkende mensen getoond, in staat om vrijuit en als gelijken te praten; studenten die hard studeerden; en prachtige bruiloften.

Wat ze niet te zien kregen, waren de gerechtelijke showprocessen, massale veroordelingen, moordpartijen door een menigte, strijdsessies, ontvoeringen, hersenspoelingen, eenzame opsluitingen, dwangwerkkampen, bloedbaden, diefstal van land en eigendom, hongersnoden, een tekort aan openbare diensten, gebrek aan privacy, afluisteren, bespieden door buren en informanten overal, wrede politieke strijdvoering aan de top, en extravagante luxe van de elite.

Ze waren vooral niet in staat om het leed van gewone mensen te zien.

De bezoekers dachten dat wat voor hen was geënsceneerd de norm was in een communistisch land. Vervolgens promootten ze het communisme in het Westen door middel van boeken, artikelen en toespraken, en velen van hen wisten niet dat ze voor de gek werden gehouden. Een klein aantal had inderdaad wat oneffenheden opgemerkt, maar velen van hen liepen daarna in een andere val: ze zagen zichzelf als “medereizigers” en namen de Chinese houding aan van “niet de vuile was uithangen voor buitenstaanders”. De massamoorden, hongersnoden en onderdrukking in communistische landen, zo redeneerden ze, waren eenvoudigweg een deel van de rekening bij de overgang naar het communisme. Ze waren ervan overtuigd dat hoewel het pad naar het communisme krom was, de toekomst was helder. Ze weigerden de waarheid te vertellen, omdat dat de naam van het “socialistische project” zwart zou maken. Zonder de moed om de waarheid te vertellen, kozen ze voor een schandelijke stilte.

Iedereen is “vrij en gelijk,” waar er geen sprake is van onderdrukking of onteigening, waar een grote materiële overvloed is, waar iedereen geeft afhankelijk van zijn kunnen en ontvangt afhankelijk van zijn behoeften – een hemel op aarde, met ieder individu in staat om zichzelf vrij te ontwikkelen. Zo’n menselijke samenleving bestaat alleen als fantasie en die fantasie is door de duivel als lokaas gebruikt om de mens te misleiden.

In werkelijkheid komt de macht in handen van een kleine elite. Echt communisme is een totalitair apparaat in handen van een kleine groep die hun monopolie op macht gebruiken om de meerderheid te onderdrukken, tot slaaf te maken en te beroven. In sommige socialistische landen is de tijd daarvoor nog niet rijp en daarom lijken ze gematigd te zijn. Wanneer de omstandigheden juist zijn, zal dit allemaal veranderen – dan zal het te laat zijn voor de naïeve aanhangers van een socialistische utopie om daar spijt van te hebben.

8. De vernietiging door de duivel van cultuur en moraliteit

De plaatsing door de duivel van zijn afgezanten in elk veld en elke natie heeft de onwetenden en goedgelovigen ertoe gebracht hun reis naar vernietiging te versnellen.

Het communisme leert mensen om het geloof in God tegen te gaan en het goddelijke te verbannen. Tegelijkertijd valt het religies van buitenaf aan terwijl het mensen manipuleert om religie van binnenuit te corrumperen. Godsdiensten zijn gepolitiseerd, gecommercialiseerd en omgezet in amusement. Talloze moreel corrupte geestelijken brengen verkeerde interpretaties van religieuze teksten naar voren, misleiden hun volgelingen en gaan zo ver om overspel te plegen met hun geloofsgenoten, of zelfs pedofilie.

Deze chaos heeft oprecht religieuze gelovigen verbijsterd en verstoken van hoop achtergelaten. Nog maar een eeuw geleden was een niet-aflatend geloof in God een teken van moreel fatsoen. Religieuze gelovigen worden nu als dwaas en bijgelovig beschouwd. Ze houden hun overtuigingen voor zichzelf, praten zelfs niet over hun geloof onder vrienden, uit angst om bespot te worden.

Een ander belangrijk doel van het communisme is de vernietiging van het gezin, met behulp van ideeën zoals gelijkheid van geslacht en “het delen van echtgenoten”. Vooral de 20e eeuw was gastheer voor moderne feministische bewegingen die seksuele bevrijding promootten, de vervaging van geslachtsverschillen, aanvallen tegen het zogenaamde “patriarchaat” en verzwakking van de rol van de vader in het gezin. Ze veranderden de definitie van het huwelijk, bevorderden de legalisatie en legitimering van homoseksualiteit, promootten het recht op echtscheiding en abortus en gebruikten sociaal welzijnsbeleid om het alleenstaande ouderschap effectief te stimuleren en te subsidiëren. Dit alles resulteerde in de ineenstorting van families en leidde tot een hoger percentage van armoede en criminaliteit. Dit is één van de meer schokkende transformaties van de samenleving in de afgelopen decennia geweest.

In de politieke sfeer, terwijl communistische regimes hun starre dictaturen hebben voortgezet, is de partijpolitiek in vrije samenlevingen op een punt van crisis beland. Het communisme maakte gebruik van mazen in de juridische en politieke systemen van democratische naties in een poging belangrijke politieke partijen te manipuleren. Voor verkiezingsoverwinningen namen politici hun toevlucht tot vuile trucjes en maakten ze beloften die ze nooit zouden kunnen nakomen.

Het resultaat van de invloed van het communisme is dat politieke partijen overal ter wereld zich vaak links van het politieke spectrum bevinden en pleiten voor hogere belastingen, hogere sociale voorzieningen, grote regeringen en interventionisme, die ze allemaal proberen te verankeren in wetgeving. Het gedrag van de overheid speelt een enorme rol bij het modelleren van de samenleving, en met een linkse regering kan de linkse ideologie de hele maatschappij infiltreren, ondersteund door de indoctrinatie van jongeren, die op hun beurt meer linkse kandidaten zullen kiezen.

Het onderwijssysteem, dat geacht wordt de functie te vervullen van het overbrengen van de essentie van de wijsheid en cultuur door de eeuwen heen, is ook ondermijnd. In de eerste helft van de 20e eeuw zorgde het communistische spook voor de systematische vernietiging van het onderwijssysteem. China, beroemd om zijn diepgaande oude cultuur, werd al vóór de oprichting van de Communistische Partij onderworpen aan de Nieuwe Cultuurbeweging. Dit was onderdeel van de poging om het Chinese volk los te koppelen van hun tradities. Nadat de communisten de macht grepen, nationaliseerden ze het onderwijssysteem en vulden de schoolboeken met partij ideologie, waardoor generaties jonge Chinezen veranderden in woeste “wolven welpen.”

In het Westen lanceerde het spook de progressieve onderwijsbeweging, gebruikmakend van de vlag van wetenschap en vooruitgang om de heerschappij te verkrijgen over filosofie, psychologie, pedagogiek en uiteindelijk de hele universiteit, waarbij ook hoorde het hersenspoelen van leraren en onderwijsmanagers. Het onderwijs op de middelbare school begon met het uitsluiten van orthodoxe ideeën en traditionele moraliteit; academische normen werden verlaagd om studenten minder geletterd te maken, en minder in staat te stellen hun eigen oordelen te vormen en hun gezond verstand te gebruiken. Studenten werden atheïsme, de evolutietheorie, het materialisme en de filosofie van de strijd bijgebracht.

In navolging van de tegencultuur van de jaren zestig, zijn voorstanders van politieke correctheid de gedachtepolitie geworden, leraren worden gedwongen studenten te indoctrineren met allerlei verwrongen ideeën. Studenten studeren nu af zonder een sterk moreel kompas, zonder een fundament in hun eigen cultuur, zonder gezond verstand en verantwoordelijkheidsgevoel. Er rest hun niets dan blindelings de menigte te volgen, en zo mee te doen aan de dalende trend van de maatschappij.

In de samenleving is er drugsverslaving, stijgende criminaliteit, media gevuld met seks en geweld, een kunstwereld die grotesk als schoonheid behandelt, en allerlei kwaadaardige sektes en occulte groeperingen. Jongeren aanbidden blindelings film- en televisiesterren, verspillen hun tijd aan online games en sociale media en raken ontmoedigd en gedemoraliseerd. Het zinloze geweld van terrorisme tegen onschuldigen schendt alle morele parameters die door tradities zijn vastgesteld en maakt mensen wanhopig bezorgd over de veiligheid van de wereld en wat de toekomst inhoudt.

9. Keer terug naar God, herstel de traditie, en ontsnap aan het plan van de duivel

De menselijke beschaving werd door goden aan de mens overgedragen. De Chinese beschaving heeft de welvaart van de Han en Tang dynastieën gezien, en de westerse beschaving bereikte haar hoogtepunt tijdens de Renaissance. Als menselijke wezens de beschaving kunnen behouden die de goden hun hebben gegeven, dan zullen mensen na de terugkeer van de goden een band met hen kunnen onderhouden en de Wet kunnen begrijpen die zij onderwijzen. Als mensen hun cultuur en traditie vernietigen, en de ethiek van de samenleving instort, dan zullen wanneer goden terugkeren, mensen hun goddelijke leringen niet begrijpen omdat hun karma en zonden te groot zijn en hun denken te ver zal zijn afgeweken van de instructies van het goddelijke. Dit is gevaarlijk voor de mensheid.

Dit is een tijdperk van zowel wanhoop als hoop, die naast elkaar bestaan. Degenen die niet in God geloven, brengen hun leven in zinnelijk genot door; zij die in God geloven wachten op Zijn terugkeer in verwarring en rusteloosheid.

Communisme is een plaag voor de mensheid. Haar doel is de vernietiging van de mensheid en de arrangementen zijn nauwgezet en specifiek. De samenzwering is zo succesvol geweest dat het bijna tot voltooiing is gebracht, en nu heerst de duivel over onze wereld.

De oude wijsheid van de mensheid vertelt ons dit: één rechtschapen gedachte overwint honderd kwaden, en wanneer iemands Boeddha-natuur tevoorschijn komt, doet het de wereld in tien richtingen zinderen. De duivel lijkt krachtig, maar betekent niets in het aangezicht van God. Als mensen hun oprechtheid, vriendelijkheid, mededogen, verdraagzaamheid en geduld kunnen behouden, zullen ze door God worden beschermd en zal de duivel geen heerschappij over hen hebben.

De genade van de Schepper is onbeperkt en elk leven heeft een kans om aan de catastrofe te ontsnappen. Als de mensheid tradities kan herstellen, de moraliteit kan verheffen en de met compassie gevulde roeping kan horen van de Schepper en de Hemelse Wet die redding biedt, dan zal de mens de poging van de duivel om alles te vernietigen weten te doorbreken, de weg naar verlossing inslaan en richting de toekomst gaan.

VoorwoordHoofdstuk 1
中文正體