Hoofdstuk 8: Hoe het communisme chaos zaait in de politiek (Deel 2)

Inhoudsopgave (vervolg)

4. Geweld en leugens: De belangrijkste beheersingsmethoden in communistische politiekvoering
a. Geweld en leugens onder het communistische totalitarisme
b. Hoe het communisme geweld aanwakkert in het Westen
c. Hoe communistische leugens het Westen in verwarring brengen

5. Totalitarisme: het gevolg van communistische politiekvoering
a. Totalitarisme roeit vrije wil uit en smoort vriendelijkheid
b. Van wieg tot graf: het sociaal zekerheidsstelsel
c. Buitensporige wetten effenen de weg voor het totalitarisme
d. Technologie gebruiken om macht uit te oefenen

6. De totale oorlog van het communisme tegen het Westen

Conclusie

Voetnoten

****

4. Geweld en leugens: De belangrijkste beheersingsmethoden in communistische politiekvoering

In de communistische doctrine worden geen middelen te overdreven geacht. Communistische partijen verkondigen openlijk dat geweld en leugens hun instrumenten zijn om de wereld te veroveren en te regeren. Vanaf de eerste verschijning van het communistische regime in de Sovjet-Unie tot op heden, binnen slechts een eeuw, heeft het communisme de dood teweeg gebracht van rond de 100 miljoen mensen. Communistische partijleden hebben gemoord, verbrand, ontvoerd en gelogen. Ze hebben alle mogelijke extreme methoden gebruikt. De mate van hun kwaadaardigheid is schokkend. Bovendien hebben de meesten die meedoen geen spijt.

De leugens die door het kwaadaardige spook van het communisme worden verzonnen, variëren in omvang, zowel in de communistische landen als in het Westen. Bedrog, fake news, of het in de val lokken van een politieke tegenstander – dat zijn relatief kleine leugens. Het creëren van een reeks systematische leugens van aanzienlijke omvang door middel van complexe operaties kan worden beschouwd als middelmatige leugens. Om bijvoorbeeld de haat tegen Falun Gong aan te wakkeren, heeft de CCP het zelfverbrandingsincident op het plein van de Hemelse Vrede bedacht, een geënsceneerde nep gebeurtenis.

De Grote Leugen wordt ook toegepast, en dit is de moeilijkste om te managen, omdat de Grote Leugen bijna gelijk is aan de essentie van het kwaadaardige spook. De omvang is zo enorm, de operaties zo veelzijdig, de duur zo lang en de mensen die het raakt zo talrijk – waaronder enkelen die oprecht toegewijd zijn aan de zaak – dat de realiteit dat het allemaal deel uitmaakt van een Grote Leugen verloren gaat.

Het communistische spook verzon de leugen dat “grote gemeenschap” het doel van het communisme was. Omdat de bewering niet kon worden weerlegd, althans niet op korte termijn, was dit de Grote Leugen waarop het hele communistische project was gebaseerd.

In het vorige hoofdstuk werd de notie van progressivisme, zoals die door het communisme wordt geadopteerd, geanalyseerd, en dit maakt ook deel uit van de Grote Leugen. In de afgelopen decennia heeft het communisme een aantal sociale bewegingen gekaapt en mensen tot oproer en revolutie aangezet, precies wat het kwaadaardige spook wil. Een voorbeeld is de milieubeweging, die in hoofdstuk zestien wordt besproken.

a. Geweld en leugens onder het communistische totalitarisme

Communistische partijen moedigen klassenconflicten aan – en een dergelijk conflict is een strijd tot de dood. Zoals het Communistisch Manifest zegt: “De communisten hebben een minachting voor het verbergen van hun opvattingen en doelstellingen. Zij verklaren openlijk dat hun doel alleen kan worden bereikt door de brute omverwerping van alle bestaande sociale condities.” [1]

Lenin schreef ook in The State and Revolution: “We hebben hierboven al gezegd, en zullen later nog vollediger laten zien, dat de theorie van Marx en Engels over de onvermijdelijkheid van een gewelddadige revolutie verwijst naar de bourgeoisiestaat. Dit laatste kan niet worden vervangen door de proletarische staat (de dictatuur van het proletariaat) door het proces van ‘wegkwijnen’, maar in het algemeen alleen door een gewelddadige revolutie.” [2]

Tijdens het proces van machtsovername – zoals tijdens de Parijse Commune, de Russische Revolutie of de door de CCP geïnitieerde arbeiderslandbouwbeweging – gebruiken communistische partijen extreem gewelddadige en bloedige methoden. Of hun vijanden nu oud en zwak zijn of niet, ze branden, roven en moorden en vertonen een boosaardigheid die de ziel schokt. De misdaden die onder gewelddadige communistische regimes zijn gepleegd zijn zo talrijk, dat ze bijna niet meer te tellen zijn.

De communistische cultus gebruikt leugens en geweld om de macht te behouden. Leugens zijn smeermiddelen voor het geweld en ook een manier om het publiek tot slaaf te maken. Liegen is noodzakelijk om het geweld te onderbreken; en terwijl het geweld soms wordt opgeschort, zijn voortdurende leugens de norm. Communistische partijen zijn bereid om alles te beloven, maar overwegen nooit om hun beloften na te komen. Om aan hun behoeften te voldoen, kunnen ze hun verhalen zo veel veranderen als ze willen, zonder morele basislijn en zonder schaamtegevoel.

Communisten beweerden dat zij een hemel op aarde aan het vestigen waren, maar dit is precies hun grootste leugen, en de enige vrucht die het heeft voortgebracht is een hel op aarde.

Mao Zedong van China, Ahmed Ben Bella van Algerije en Fidel Castro van Cuba beweerden allemaal dat ze nooit totalitaire regimes zouden vestigen. Maar toen ze eenmaal aan de macht waren gekomen, initieerden ze onmiddellijk een hoge druk totalitarisme, waarbij ze de partij van binnenuit hebben gezuiverd en dissidenten en burgers hebben vervolgd.

Ook vervormen communistische partijen op geraffineerde wijze hun eigen taal. Taalmanipulatie is een van de belangrijkste methoden die de communistische cultus gebruikt om mensen te misleiden – dat wil zeggen, het veranderen van de betekenis van woorden, en zelfs het veranderen van woorden in hun tegenpolen. Doordat de veranderde taal herhaaldelijk wordt gebruikt, raken de vervormde betekenissen ervan diep geworteld in de geesten van de mensen. Zo wordt “god” gelijkgesteld met “bijgeloof”; “traditie” met “achterhaald”, “dwaasheid” en “feodalisme”; “westerse samenleving” met “vijandige” of “anti-Chinese krachten”; en het “proletariaat” wordt “de meesters van het staatseigendom”. Hoewel het publiek onder het communisme geen macht heeft, zeggen de communisten dat “alle macht aan het volk toebehoort”; het aankaarten van onrechtvaardigheid is “aanzetten tot ondermijning van de staatsmacht”; en ga zo maar door. Als men dus praat met degenen die diep vergiftigd zijn door de communistische kwaadaardige cultus, merkt men doorgaans dat het beide partijen vaak ontbreekt aan een gemeenschappelijke basis voor communicatie, omdat de betekenissen van de woorden zo veranderd zijn.

De communistische cultus vertelt niet alleen haar eigen leugens, maar schept ook een omgeving waarin de hele bevolking zich vervoegt in het liegen – onder meer door gedwongen politieke studie, het uitdrukken van iemands politieke geaardheid en politieke doorlichting. Dit is bedoeld om mensen te dwingen om dingen te zeggen die ze niet geloven en dus te demoraliseren en zo hun gevoel van “het juiste doen” te verminderen. De Tien Geboden waarschuwen dat men “geen valse getuigenis zal geven.” Confucius zei: “Als de mensen geen vertrouwen hebben in hun heersers, is er geen draagvlak voor de staat”.

Nadat mensen zich bewust worden van de verzinsels van de communistische cultus, reageren ze met verdere leugens. De communistische kwaadaardige sekte weet dat mensen tegen haar liegen, maar dit is aanvaardbaar omdat het liegen zelf deel uitmaakt van het spel. Wat gevaarlijk is voor communisten is wanneer mensen de waarheid beginnen te vertellen.

Het afdwingen van een cultuur van leugens is een middel tot morele degeneratie, dat door de communisten is ontwikkeld. In deze serie is herhaaldelijk opgemerkt dat het Chinese regime niet alleen het fysieke lichaam wil doden, maar ook extreme morele corruptie wil veroorzaken. In dit opzicht heeft het regime zijn doel gedeeltelijk bereikt.

b. Hoe het communisme geweld aanwakkert in het Westen

Het communistische boosaardige spook is samengesteld uit de elementaire kracht van haat, en zijn theorieën zijn doordrongen van haat. Het bevordert de klassenstrijd en schrijft de oorzaak van ieder probleem toe aan traditionele maatschappelijke structuren. Er wordt gesproken over de rijken die de armen uitbuiten om wrok en haat tegen de rijken aan te wakkeren en revolutie en geweld op te roepen. Met de verspreiding van communistische bewegingen zijn de manipulatie, het geweld en de leugens van het spook in het Westen gemeengoed geworden en hebben ze de samenleving gevuld met haat en rancune.

Naast de wijdverspreide en expliciete bevordering van geweld door communistische partijen, hebben verschillende para-Marxisten zich onder beheersing van het communistische boosaardige spook ook sterk gemaakt voor geweld. Saul Alinsky, begunstigd door [politiek] Links in de Verenigde Staten, zat oorspronkelijk in een bende voordat hij zich bij Links aansloot en politiek leider werd. Hij ontkende een communist te zijn, maar zijn politieke ideologie en aanpak van conflicten is identiek aan die van het communisme.

Alinsky’s Rules for Radicals wordt door Amerikaanse voorstanders van straatbewegingen als leerboek genomen. Alinsky schreef dat zijn boek specifiek is bedoeld voor de armen die een Machiavellistische kijk op de wereld hebben, en die van rijken willen nemen en aan armen willen geven, en van de Verenigde Staten een communistisch land willen maken.

Alinsky lijkt meer de nadruk te leggen op een geleidelijke infiltratie dan op een bloedige revolutie – maar in feite was hij een fan van geweld. Hij dacht er gewoon subtieler over. De Black Panther Partij, een gewelddadige revolutionaire groepering, omarmde maoïstische overtuigingen en gebruikte de maoïstische slogan “Politieke macht komt voort uit de loop van een geweer”. Alinsky was echter eerst voorstander van het gebruik van de stembus, met misschien later de inzet van wapens. Zijn aanpak is dus vergelijkbaar met die van de Chinese Communistische Partij: hij houdt zich gedeisd voor hij uiteindelijk toeslaat. Een van zijn regels moedigt radicalen aan om hun tegenstanders agressief te intimideren en uiteindelijk het doel te bereiken van verstoring en vernietiging.

David Horowitz, een auteur en voormalig radicaal die een diepgaand begrip heeft van Alinsky, zei dat Alinsky en zijn aanhangers geen visie hebben op de hervorming van het huidige systeem. Zij weten heel goed dat hun doel is om het grondig te vernietigen en dat zij het proces als een oorlog beschouwen. [3] Daarom zullen ze alle mogelijke middelen proberen om hun doel te bereiken. Ze beslissen wanneer ze geweld zullen gebruiken, wat voor soort geweld ze zullen gebruiken en wat voor leugens ze zullen vertellen.

In de Amerikaanse samenleving vallen sommige politici en politieke figuranten hun vijanden aan met gewetenloze middelen, zoals misleiding, persoonlijke aanvallen en dergelijke. Net als de communisten nemen ook zij vaak hun toevlucht tot geweld. Een samenleving met een grotere neiging tot geweld zal minder stabiel worden en meer verdeeld zijn. Tegenwoordig lijkt de relatie tussen de grote linkse partij en de grote rechtse partij in de Verenigde Staten precies op de confrontatie tussen het communistische blok en de vrije wereld tijdens de Koude Oorlog. Vanwege onverzoenlijke verschillen zijn ze net zo onverenigbaar als vuur en water.

Na de verkiezing van de nieuwe president in 2016 begonnen linkse extremisten, bekend als Antifa, zich schuldig te maken aan gewelddadige ontwrichting. Antifa-activisten hebben hun doelwit – de aanhangers van de nieuwe president en andere conservatieven – in de gaten gehouden en zijn bij bijeenkomsten en andere gelegenheden achter hen aan gegaan. Antifa-activisten weerhielden de aanhangers van de president ervan om verklaringen af te leggen en vielen hen zelfs rechtstreeks aan.

De laatste jaren heeft de instroom van immigranten uit het Midden-Oosten en Afrika veel sociale problemen naar de Europese landen gebracht. Vanwege de “politieke correctheid” heeft de linkse elite in deze landen tegenstanders van het huidige immigratiebeleid uitgescholden en verbaal misbruikt. [4]

In juni 2017 werd Steve Scalise, een lid van de Amerikaanse Republikeinse Partij en het Huis van Afgevaardigden, tijdens het bijwonen van een honkbal training neergeschoten door een aanhanger van een andere partij en zwaar gewond. Een links politicus zei zelfs, dat hij “blij” was dat Scalise was neergeschoten. Die ambtenaar werd al snel verwijderd uit zijn functie als commissievoorzitter van zijn partij.

Achter deze gewelddadige conflicten gaan factoren van het communistische spook schuil. Het is niet zo dat iedereen conflicten wil – maar er zijn slechts een paar communistische kernactivisten nodig om roering te veroorzaken.

Onder invloed van het communistische spook beweren zij, wanneer bepaalde partijen en politici zwak zijn, dat zij de rechten van het volk zullen beschermen en de regels van een democratische samenleving zullen navolgen. Maar zodra ze de macht krijgen, gebruiken ze alle methoden om afwijkende meningen te onderdrukken en anderen willekeurig van hun rechten te beroven. In februari 2017, tijdens een zitting van de Senaat in een westerse staat in de Verenigde Staten, sprak een Vietnamees-Amerikaanse staatssenator de Kamer toe om zich uit te spreken tegen de lofbetuiging die Tom Hayden werd toegedicht, een voormalige radicale en anti-Vietnamese oorlogsactivist die senator werd. [5] Haar microfoon werd echter abrupt uitgeschakeld en ze werd door hulpsheriffs uit de Senaatskamer verwijderd. Als het zo doorgaat, zal het eindresultaat een communistische autocratie zijn.

c. Hoe communistische leugens het Westen verwarren

Het communisme heeft een vreselijke reputatie in het Westen, dus liegen is de enige manier om haar invloed te verspreiden.

Communistische en linkse groeperingen gebruiken slogans als “vrijheid”, “vooruitgang” en “het algemeen belang” als voorwendsel om de steun van het publiek te winnen. In feite is hun doel om het socialisme te bevorderen. Hun tactiek weerspiegelt de communistische beloften van het creëren van “een hemel op aarde”. Sommige partijen promoten beleid dat in principe communistisch is, maar dat onder een andere naam verpakt is. Zo wordt de oprichting van een sociaal zorgstelsel niet socialistisch genoemd, maar “volksgezondheidszorg”, of ze rechtvaardigen het door te stellen dat het op de publieke opinie gebaseerd is. Als ze werkgevers willen dwingen om een minimumloon te betalen, noemen ze het een “leefbaar loon”. Westerse regeringen worden steeds machtiger en bemoeien zich met het leven van mensen steeds meer.

Pro-communistische politici en belangengroepen doen loze beloften om gekozen te worden, iets wat erg lijkt op wat communistische partijen deden om goedkeuring te krijgen toen ze net begonnen. Deze politici beloven hogere sociale uitkeringen, of zeggen dat iedereen een baan en een ziektekostenverzekering zal krijgen. Het kan niemand iets schelen wie er zal betalen, of hoe het stelsel op langere termijn zal zijn. Vaak zijn ze niet eens van plan om hun beloften in de eerste plaats al na te komen.

Benito Bernal, een kandidaat voor het Amerikaanse congres uit de Amerikaanse westkust, voorheen van politiek Links, onthulde onlangs dat een politieke partij ooit een politieke organisatie heeft opgezet met leden die onder meer federale departementale secretarissen, federale senatoren en congresleden, en staats- en gemeenteraadsleden omvatten. Hij zegt dat ze met een 25-jarenplan kwamen om verschillende bestuursniveaus te manipuleren om campagne te voeren voor het toekomstige Amerikaanse presidentschap. Bernal ontdekte dat de organisatie beweerde haar middelen te gebruiken om gemeenschappen te helpen bij het oplossen van problemen zoals bendegeweld, vroegtijdige schoolverlaters, tienerzwangerschappen, illegale immigranten en sociaal onrecht. Maar het eigenlijke doel was om al deze mensen afhankelijk te maken van de overheid. Bernal beschreef dit als een “systeem van slavernij” [6] en zei:

Toen ik mensen in de organisatie iets vroeg, stelden ze mij drie vragen. “Als alle problemen opgelost zouden zijn, wat zou de volgende presidentskandidaat dan nog voorstellen om te helpen? Ten tweede, heb je enig idee hoeveel kapitaal er onze stad is binnengekomen om deze problemen op te lossen? Ten derde, weet je hoeveel banen er worden gecreëerd om deze problemen op te lossen?” Ik vroeg me toen af of deze mensen me recht in mijn gezicht vertelden te profiteren van de pijn, het bendegeweld en kinderen die elkaar vermoordden.

Bernal zei dat als iemand de tijd zou nemen om naar het stemgedrag van die partij te kijken, ze zich zouden realiseren dat de partij wilde dat mensen teleurgesteld, onderdrukt en verarmd zouden worden, zodat ze van hun ongeluk konden profiteren. Daarom besloot hij later de partij te verlaten.

In de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2008 bleek de Association of Community Organizations for Reform Now (ACORN), een liberale groep met 40 jaar geschiedenis, duizenden frauduleuze kiezers te hebben geregistreerd. [7]

Ook in 2009 was de groep betrokken bij een landelijk schandaal. In naam van rechtvaardigheid en de bescherming van huishoudens met een laag inkomen, ontving het een groot bedrag aan overheidssubsidies en federale gelden – bedoeld om die gezinnen te helpen met medische zorg en huisvestingsbehoeften. Twee onderzoekers verkleed als prostituee en een pooier gingen naar de kantoren van ACORN in een aantal grote steden om advies in te winnen over het runnen van hun onderneming, terwijl ze de interviews stiekem op video opnamen. Hun video’s laten zien hoe ACORN-medewerkers hen adviseren over het runnen van een bordeel onder een nepbedrijfsnaam en -identiteit, hoe geld wit te wassen, het geld te verbergen, onderzoek te vermijden, te liegen tegen de politie en belastingen te ontwijken. [8] Hoewel ACORN zich herhaaldelijk verdedigde, was haar reputatie verwoest en haar financiering ingetrokken, waardoor ze een jaar later moest sluiten.

Veel politieke beloften lijken aan de oppervlakte verleidelijk, maar als ze eenmaal zijn doorgevoerd, leiden ze tot de ruinering van mensen hun toekomst. Dit staat bekend als “het Curley-effect”, zoals onderzocht door twee Harvard-professoren. [9]

Forbes vat het Curley Effect als volgt samen: “Een politicus of een politieke partij kan voor langere termijn heersen door de balans van de stemmen in hun richting te doen keren door beleid door te voeren dat economische groei verstikt en remt. In tegenstelling tot wat men zou verwachten, leidt het armer maken van een stad tot politiek succes voor de ontwikkelaars van die verarming.” [10]

Politici passen een verwrongen fiscaal beleid en belastingstelsel toe, gericht op herverdeling – zoals het geven van fiscale voordelen aan vakbonden, overheidsprogramma’s en minderheidsbedrijven – terwijl ze de belastingen op andere ondernemingen en de rijken verhogen. Het resultaat is dat de begunstigden van dit beleid (inclusief de armen, vakbonden, enz.) afhankelijk worden van de politici die hen begunstigen, en deze vervolgens steunen tijdens verkiezingen. Dit “bestoken van de rijken” en het hoge belastingstelsel worden gebruikt om overheidsprojecten te ondersteunen die de rijken en ondernemers (die niet willen dat hun geld wordt afgenomen en verspild) ertoe aanzetten de stad te verlaten, met als gevolg dat er minder tegenstanders zijn van dit beleid. Zulke politici hebben dan een stabiele, langdurige greep op dat gebied en kunnen hun politieke apparaat zo opbouwen. Tegelijkertijd nemen de belasting- en werkgelegenheidsmogelijkheden in de stad jaar na jaar af, en uiteindelijk gaat de stad failliet.

Het Forbes-artikel wijst erop dat de invloed van het Curley-effect wijdverspreid is en de top tien van armste steden met meer dan 250.000 inwoners in de Verenigde Staten treft. Vandaag de dag wordt een rijke westerse staat, die grotendeels wordt beheerst door linkse politici, geconfronteerd met de gevolgen van dit beleid. [11]

Politiek Links verandert ook de betekenis van woorden. Voor conservatieven bijvoorbeeld betekent “gelijkheid” grofweg gelijke kansen voor iedereen. Op deze manier kunnen mensen eerlijk concurreren en wordt een natuurlijke meritocratie gevormd. Voor links betekent de term echter gelijke resultaten – dat wil zeggen dat mensen, of ze nu wel of niet hard werken, hetzelfde resultaat verkrijgen als anderen, die dat niet doen.

Conservatieven zijn van mening dat tolerantie verschillende overtuigingen en meningen omvat; wanneer persoonlijke belangen worden geschaad, moeten mensen ruimdenkend en vrijgevig zijn. Links begrijpt tolerantie vaak als het tolereren van zonde. Hun begrip van vrijheid en rechtvaardigheid wijkt sterk af van de traditionele concepten. Social Engineering Beleid, zoals het vieren van homoseksualiteit, het feit dat mannen en vrouwen dezelfde toilet gebruiken, het legaliseren van marihuana en ander beleid dat de menselijke ethiek ondermijnt, worden allemaal “progressief” genoemd, alsof ze op de een of andere manier morele vooruitgang zijn. In werkelijkheid ondermijnen al deze beleidsmaatregelen de morele wetten die God voor de mens uiteen gezet heeft. Zo ondermijnt het beleid van politiek Links uiteindelijk moraliteit. Het communistische boosaardige spook gebruikt deze politieke stijl voor zijn eigen doeleinden.

In het verleden geloofde men dat de Verenigde Staten een werkelijk vrije samenleving was en het laatste bastion tegen het communisme. Maar vandaag de dag zien mensen duidelijk dat hoge belastingen, een ver ontwikkelde welvaartsstaat, collectivisme, groot bestuur, sociaal-democratie, “sociale gelijkheid” en dergelijke – allemaal op de een of andere manier afgeleid van het socialistische en marxistisch-leninistische ideologische DNA – in het beleid zijn verankerd en tot uitvoering worden gebracht. Met name de jongere generatie is zich eenvoudigweg niet bewust van de geschiedenis van de wreedheid in de communistische landen. Ze verlangen en streven naar een illusoir ideaal en worden misleid door de nieuwe gedaante die het communisme heeft aangenomen. Het resultaat is dat ze niet wetend op een weg naar de ondergang lopen.

5. Totalitarisme: de gevolgen van communistische politiekvoering

Het is algemeen bekend dat communistische totalitaire landen alle aspecten van het persoonlijke leven van hun onderdanen beheersen. De niet-gewelddadige vormen van communisme breiden de macht van de overheid geleidelijk aan en voortdurend uit, waardoor de controle over het sociale leven toeneemt en uiteindelijk naar een autoritair systeem wordt toegewerkt. In landen waar de communistische totalitaire macht nog niet is gevestigd, lopen de mensen ook vrijwel altijd het risico hun vrijheden te verliezen. Nog beangstigender is het feit dat het moderne totalitarisme gebruik maakt van wetenschap en technologie om persoonlijk toezicht en extreme controle over het leven uit te oefenen, iets wat nog nooit eerder is voorgekomen.

a. Totalitarisme Roeit de vrije wil uit en onderdrukt vriendelijkheid

Waneer mensen de traditionele waarden volgen die door het goddelijke zijn vastgelegd, zal God mensen leiden in de verdere ontwikkeling van die cultuur. Een cultuur die gestoeld is op goddelijke inspiratie is een belangrijk kanaal voor mensen om zich met het goddelijke te verbinden. Op basis van deze cultuur ontstaat een verscheidenheid aan methoden om zich maatschappelijk te organiseren, wat het politieke leven is.

God geeft mensen de vrije wil en het vermogen om hun eigen zaken te regelen. Mensen zouden zichzelf in toom moeten houden door zelfdiscipline, moreel gedrag en verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en hun familie. Na zijn studie Amerikaanse politiek in de negentiende eeuw kreeg de Franse politicoloog Alexis de Tocqueville grote waardering voor de samenleving. Hij was onder de indruk van het vermogen van de Amerikanen om naar binnen te kijken, hun begrip van het kwaad, hun bereidheid om problemen met geduld op te lossen en het algemene gebrek aan geweld bij het oplossen van maatschappelijke problemen. Hij dacht dat de grootsheid van de Verenigde Staten ligt in hun vermogen om hun eigen fouten te corrigeren. [12]

Wat het communistische boosaardige spook daarentegen wil is een totalitaire politiekvoering om mensen ertoe aan te zetten zich te verzetten tegen traditie en moraal, en de weg te blokkeren voor mensen om naar het goede en naar het goddelijke te neigen. Mensen in communistische landen worden echter getransformeerd van Gods volk tot onderdanen van de duivel, zonder dat ze het merken. Geleidelijk aan gehoorzamen ze gewillig de normen die overeenstemmen met die van de duivel.

In communistische landen monopoliseert de regering maatschappelijke middelen, waaronder de economie, het onderwijs en de media. Alles moet dus worden uitgevoerd volgens de instructies van de leiders van communistische partijen, en hun bestuursmethoden zijn gebaseerd op leugens, kwaad en geweld. Degenen die hun geweten proberen te volgen en naar het goede neigen, schenden uiteindelijk de ideologie en de regels van de partij en worden vijanden van de partij genoemd. Zij worden dan de onderklasse, die gedwongen wordt te worstelen aan de rand van de samenleving, of ze sterven gewoonweg.

In vrije samenlevingen evolueert de regering ook in de richting van autoritair gedrag, met een “grote regering” die bijna alles beheesrt. Een van de kenmerken van de autocratische politiekvoering is een sterk centrale overheid die de economie plant en stuurt. Tegenwoordig hebben westerse regeringen hun vermogen om in te grijpen en de economie te beheersen om de overheidsplannen te verwezenlijken, steeds meer versterkt; zij gebruiken de instrumenten van de overheidsinkomsten en -uitgaven, belastingen en schuldfinanciering.

Tegelijkertijd is hun sfeer van invloed zich gaan uitstrekken tot aan mensen hun overtuigingen, gezinnen, onderwijs, de economie, cultuur, energie en hulpbronnen, vervoer, communicatie, reizen en nog veel meer. Van de uitbreiding van de centrale administratieve macht tot de lokale overheidscontrole over het leven van de burgers, talrijke wetten en regelgeving, heeft dit geleid tot een algemene uitbreiding van de overheidsmacht met een ongekende maatschappelijke heerschappij. Zo is bijvoorbeeld het afsluiten van een ziektekostenverzekering verplicht, en anders wordt er een boete opgelegd. In naam van het algemeen belang kunnen overheden mensen hun eigendommen en persoonlijke rechten ontnemen.

Een totalitaire regering gebruikt “politieke correctheid” als excuus om mensen hun vrijheid van meningsuiting te ontnemen, en te dicteren wat mensen wel en niet mogen zeggen. Degenen die openlijk sinister beleid aan de kaak stellen, worden afgedaan als “haatzaaiers (hate speech)”. Degenen die zich durven te verzetten tegen politieke correctheid worden gemarginaliseerd, geïsoleerd, in sommige gevallen ontslagen, en in extreme gevallen bedreigd of aangevallen.

Door afwijkende politieke normen te gebruiken om rechtschapen morele standaarden te vervangen en deze afwijkende normen te bekrachtigen door de macht van de wet, regelgeving en publieke aanvallen, wordt een sfeer van sociale terreur en druk gecreëerd, waarbij de vrije wil van mensen en de vrijheid om vriendelijkheid na te streven wordt onderdrukt. Dit is de essentie van totalitaire politiekvoering.

b. Van de wieg tot het graf: Het sociaal zekerheidsstelsel

Tegenwoordig is het sociaal zekerheidsstelsel een universeel verschijnsel geworden. Het maakt niet uit welk land of welke partij, conservatief of liberaal, er is geen wezenlijk verschil. Mensen die in communistische landen hebben gewoond en naar het Westen komen, zijn allemaal onder de indruk van de voordelen: gratis onderwijs voor kinderen, ziektekostenverzekering en ouderenzorg. Zij geloven dat dit is waar het “echt communisme” om draait.

Is het huidige sociaal zekerheidsstelsel niet precies een communistische reeks aan ideeën die in de kapitalistische samenleving is binnengebracht? Het verschil is dat het niet is gedaan door middel van een gewelddadige revolutie.

Het streven naar een beter leven is op zich niet verkeerd, maar er zijn grote problemen verborgen achter de grote welvaartsstaten die door de regeringen zijn opgericht. Er bestaat in deze wereld niet zoiets als een gratis lunch. Hoge niveaus van uitkeringen en sociale voorzieningen zijn gebaseerd op gedwongen belastingheffing en de welvaartstaat zelf leidt uiteindelijk tot problemen.

De Britse jurist Dicey observeerde het volgende:

Vóór 1908 was de vraag of een man – rijk of arm – zijn gezondheid moest verzekeren, volledig afhankelijk van de vrije discretie of indiscretie van ieder individu zelf. Zijn gedrag ging de Staat evenmin aan als de vraag of hij een zwarte jas of een bruine jas wilde dragen. …. Maar de Nationale Verzekeringswet zal, op de lange termijn, de Staat, of beter gezegd, de belastingbetalers, een werkloosheidsverzekering nodig maken. …. Het is in feite de erkenning door de Staat van zijn plicht om een man te verzekeren tegen het kwaad dat voortvloeit uit het feit dat hij geen werk heeft. …. De Nationale Verzekeringswet is in overeenstemming met de doctrines van het socialisme. … [13]

Het Scandinavische model van socialistische uitkeringen en bijstand is door veel landen erkend en overgenomen. Het werd ooit beschouwd als een positief voorbeeld van socialistische welvaart dat door het Westen werd nagevolgd. Toch behoort de verhouding tussen het belastingtarief en het BBP in Noord-Europa tot de hoogste ter wereld, met tarieven die in veel landen rond de 50 procent schommelen.

Analisten hebben erop gewezen dat er zes fatale problemen zijn met de socialistische verzorgingsstaat waar de overheid zich mee bezighoudt: Het is onhoudbaar, omdat mensen meer willen profiteren van gratis diensten dan dat ze er aan bijdragen. Er zijn geen beloningen of boetes voor prestaties, en artsen nemen geen wettelijke verantwoordelijkheid voor wat ze doen, maar krijgen betaald, ongeacht hoeveel ze werken. Het veroorzaakt enorme verliezen voor de overheid: Mensen stelen door mazen in de wet, maken misbruik van het systeem en gaan ondergronds handel drijven. De regering beslist over leven en dood van de mensen via het medische verzorgingsstelsel, en het wordt geplaagd door bureaucratie. [14]

In 2010 moest een man genaamd Jonas in Noord-Zweden zijn bloedende wonden door een eerste hulpdienst laten hechten. Hij ging eerst naar de polikliniek, die gesloten was. Daarna wachtte hij drie uur op de spoedeisende hulp. De wond bloedde, maar hij kreeg geen hulp. Hij had geen andere keuze dan te proberen zichzelf te behandelen, maar dit leidde ertoe dat het ziekenhuispersoneel hem aangaf voor het overtreden van de wet omdat hij ziekenhuismateriaal in bezit had zonder toestemming (hij had naald en draad opgepakt die verpleegkundigen achtergelaten hadden). [15] Dit is slechts één voorbeeld; de werkelijkheid is veel erger. Omdat iedereen gratis medische zorg wil, worden beschikbare bronnen misbruikt. De wrijving tussen de beperking van middelen en de vraag naar gratis zorg, leidt tot discrepanties tussen vraag en aanbod. Het gebrek aan aanbod betekent lange wachtrijen, terwijl degenen die echt zorg nodig hebben, schade ondervinden van gesocialiseerde en gesubsidieerde geneeskunde.

Het is niet alleen een kwestie van efficiëntie. Het grotere gevaar is dat alles wat een persoon nodig heeft, van de wieg tot het graf, door de overheid wordt geregeld. Het lijkt misschien wenselijk, maar de afhankelijkheid van een bevolking van de regering is in feite de weg naar een autocratisch regime.

Zoals Tocqueville schreef: “Als het despotisme zich onder de democratische naties van onze tijd zou vestigen, zou het misschien een ander karakter aannemen; het zou meer verspreid en milder zijn; het zou mensen verlagen zonder hen te kwellen”.[16] Zo is de zorgstaat het best te beschrijven.

c. Buitensporige wetten effenen de weg voor totalitarisme

Totalitaire politiekvoering ondermijnt de vrijheid van individuen om compassie te tonen, en geeft ruimte voor kwaadaardigheid. Mensen die de wet willen gebruiken om anderen tegen te houden, is precies wat de duivel wil. In de moderne samenleving zijn er tal van ingewikkelde wetten en regels. De Verenigde Staten heeft meer dan 70.000 belastingwetten; de wet op de ziektekostenverzekering bedraagt meer dan 20.000 pagina’s. Zelfs rechters en advocaten kunnen niet alle wetten begrijpen, om nog maar te zwijgen van een gemiddeld persoon. Van het federale niveau tot aan de staat, de gemeente en de stad toe, worden er jaarlijks gemiddeld 40.000 nieuwe wetten aangenomen. Een persoon kan een wet overtreden zonder het te beseffen. De straffen variëren van boetes tot gevangenisstraf.

Er zijn regels over wat voor soort vishaak men kan gebruiken en over het te luidruchtig slurpen van soep in het openbaar – zowat alles heeft een wet of regel die het beperkt. Californië staat alleen flatscreen-tv’s toe die voldoen aan bepaalde eisen op het gebied van energieverbruik; plastic zakken zijn verboden. In sommige steden is voor het bouwen van een hut in de achtertuin toestemming van de overheid nodig.

Het overmatig gebruik van wetten verdooft het morele gevoel. Veel wetten zijn in feite in strijd met de gezonde moraal. En toch heeft de wildgroei aan wetten de sociale trend gecreëerd waarin mensen door de wet worden beoordeeld en niet door hun morele normen. Na verloop van tijd is het voor de agenten van het kwaadaardige spook gemakkelijk om de ideologie van de duivel te implementeren in de menselijke wetten.

Hoe goed de wet ook is, het is slechts een externe macht en kan mensen niet van gedachten doen veranderen. Lao Tzu zei: “Hoe meer wetten worden uitgevaardigd, hoe meer dieven en bandieten er zullen zijn.” Als het kwaad welig tiert, is de wet hulpeloos. Hoe meer wetten er zijn, hoe meer controle een grote overheid kan uitoefenen. Mensen negeren het feit dat sociale problemen worden veroorzaakt door de duivel die de slechte kant van de mens vergroot. Zij denken dat het probleem in de wet zit, dus zijn ze begonnen die te veranderen, waarbij ze de kern van de zaak vergeten zijn. Er wordt een vicieuze cirkel gevormd en de samenleving begint aan haar stapsgewijze opmars naar de autocratie.

d. Technologie gebruiken om controle uit te oefenen

Totalitarisme gebruikt het staatsapparaat en de geheime politie om de bevolking te monitoren. De moderne technologie heeft surveillance tot het uiterste gedreven en haar inkijk tot in elke hoek van het leven doorgetrokken.

Een rapport van Business Insider vatte tien manieren samen waarop de Chinese Communistische Partij de Chinese bevolking in de gaten houdt. [17]

  1. Met behulp van gezichtsherkenningstechnologie kunnen mensen uit de menigte gehaald worden.
  2. Mensen laten bespioneren door groep chats admins.
  3. Burgers dwingen om apps te downloaden waarmee de overheid hun foto’s en video’s op hun mobiele telefoon in de gaten kan houden.
  4. Kijken hoe mensen online winkelen.
  5. Wetshandhavers die een speciale bril dragen om mensen te identificeren op drukke plaatsen, zoals straten en treinstations.
  6. Het installeren van “robotpolitie” in treinstations om de gezichten van mensen te scannen en die van gezochte voortvluchtigen te matchen.
  7. Met behulp van gezichtsherkenningstechnologie het oversteken bij rood licht uitbannen.
  8. Voetgangers willekeurig stoppen om hun telefoons te controleren.
  9. Het volgen van sociale media berichten van mensen, die gekoppeld kunnen worden aan de familie en locatie van de gebruiker.
  10. Het bouwen van voorspellende software om gegevens over mensen te verzamelen – zonder hun medeweten – en de mensen die ze als bedreigend beschouwen te markeren.

De Financial Times onthulde de sinistere bedoeling van China’s sociale kredietscoresysteem: “Dit is de kern van China’s 2020-plan: niet alleen om met behulp van big data een kredietscore te meten, maar ook om de politieke neiging van de Chinese burgers te kwantificeren”, schrijft het artikel. “Hetzelfde systeem kan opnieuw worden gekalibreerd om een ‘patriottisme’-score te produceren, een score die aangeeft hoe nauw de opvattingen van een individu aansluiten bij de waarden van de regerende Communistische Partij.” [18]

Met personeelsdossiers en grote hoeveelheden gegevens kan de overheid specifieke burgers laten ontslaan en banken hun hypotheken laten opzeggen. Het kan hun vergunningen intrekken en ervoor zorgen dat ze geen behandeling in het ziekenhuis kunnen krijgen.

Het huidige China heeft het grootste surveillancesysteem ter wereld. Op openbare plaatsen en op de weg zijn overal bewakingscamera’s te vinden. In slechts enkele minuten kunnen gezichten op een zwarte lijst uit een zee van 1,4 miljard mensen worden getrokken. De in WeChat geïntegreerde bewakingssoftware op mobiele telefoons maakt open toezicht mogelijk en privacy is volledig afwezig voor iedereen met een mobiele telefoon. Je kunt je gewoonweg nergens verstoppen. Naarmate de technologie steeds geavanceerder wordt en de regeringen groter en groter worden, zou een voortzetting van de weg van het socialisme in het Westen leiden tot een even afschuwelijk lot van constant worden gemonitord, onder druk gezet en beheersd. Dit uiteindelijke scenario is geenszins overdreven.

6. De totale oorlog van het communisme tegen het Westen

Door de infiltratie van het communistische spook is de Amerikaanse samenleving vandaag de dag in ongekende mate verdeeld, waarbij links al zijn macht aanwendt om degenen die er traditionele opvattingen in de politiek op na houden te hinderen en te dwarsbomen. Het gebruik van de term “oorlog” om deze situatie te beschrijven is niet overdreven.

In de afgelopen jaren, tijdens de verkiezingen in Amerika, was de retoriek misschien hevig en confronterend, maar als de verkiezingen eenmaal voorbij waren, zou het helen beginnen, zouden de scheuren worden hersteld en zou de politiek weer terugkeren naar normaal.

In de beginfase van de verkiezingen van 2016 begonnen sommige linkse ambtenaren binnen de regering echter al te plannen hoe zij kandidaten van verschillende partijen met verschillende normen zouden behandelen. Na de verkiezingen is links een rechtszaak begonnen om de verkiezingen terug te grijpen. Na de installatie van de nieuwe president zei de linkse gouverneur van de staat Washington dat er een “tornado van steun” was voor het totale verzet tegen de nieuwe president. Hogere leden van de partij in de oppositie gaven toe dat een razend leger van liberalen wilde dat ze een “totale oorlog” [19] tegen de nieuwe president zouden voeren, dat ze hem overal zouden tegenhouden en zo de steun van het publiek zouden winnen.

Links maakt momenteel gebruik van alle methoden om zijn doelen te bereiken. Politiek links in Amerika is vaak tegen nieuw beleid, alleen maar uit verzet. Onder normale omstandigheden kunnen verschillende partijen verschillende opvattingen hebben over het beleid, maar ondanks de verdeeldheid hebben ze allemaal een gemeenschappelijke wens dat het land veilig is. Opvallend is echter dat niet alleen het voorstel om de grens te versterken zwaar aangevallen werd, maar dat sommige staten zelfs “veilige haven”-wetten hebben aangenomen. Deze wetten verhinderen federale wetshandhavingsfunctionarissen in Amerika om mensen te vragen naar hun immigratiestatus en verbieden de lokale politie om immigratie-gerelateerde informatie te verstrekken aan de federale wetshandhavers.

Voor de Amerikaanse verkiezingen werd de kandidaat voor de linkse politieke partij door de links gedomineerde mainstream media sterk gesteund, waardoor de indruk werd gewekt dat haar overwinning onvermijdelijk was – en dus waren velen stomverbaasd door de uitslag. Na de verkiezing coördineerde de mainstream media met linkse politici om allerlei zaken te sensationaliseren, de aandacht van het publiek te richten op aanvallen en kritiek op de nieuwe Amerikaanse president, zelfs tot aan het produceren van nep-nieuws toe om het publiek in verwarring te brengen. De mainstream media hebben de ogen gesloten voor vrijwel alle prestaties van de nieuwe president, zonder al te diep in te gaan op de enorme problemen rond de linkse kandidaat.

In een normale samenleving kunnen verschillende groepen of partijen verschillende meningen hebben en kunnen er conflicten ontstaan. Maar dergelijke conflicten moeten tijdelijk en plaatselijk zijn, en uiteindelijk moeten beide partijen proberen het probleem vreedzaam op te lossen. Alleen als één groep bezeten is door de klassenstrijd van het communistische spook, worden politieke geschillen verheven tot het voeren van een oorlog, in de overtuiging dat samenwerking of vreedzame verzoening onmogelijk is, en dat men de tegenstander volledig moet verslaan en het bestaande systeem volledig moet vernietigen.

Deze alomvattende oorlogsvoering wordt weerspiegeld in de algemene confrontatie in het politiek spel, beleidsformulering en de strijd om de publieke opinie, die leidt tot een diepe sociale breuk en een toenemend aantal extremistische en gewelddadige acties. Dat is precies waar het communistische spook op hoopt.

In 2016, volgens de laatste enquête uitgevoerd door The Associated Press en het Amerikaanse Center for Public Affairs Research, gelooft ongeveer 85 procent van de ondervraagden dat Amerika dieper verdeeld is over de politiek dan in het verleden; 80 procent gelooft dat de Amerikanen sterk verdeeld zijn over belangrijke waarden. [20]

De eenheid van een land vereist een gemeenschappelijke reeks waarden en een gemeenschappelijke cultuur. Hoewel de doctrines van de verschillende religies verschillend zijn, zijn de normen voor goed en kwaad vergelijkbaar. Hierdoor kunnen etnische groepen in de Verenigde Staten in harmonie leven. Wanneer de waarden echter verdeeld zijn, is het zelfs nog maar de vraag of het land wel verenigd blijft.

Conclusie

Iedereen herbergt persoonlijke zwakheden en kwaad in zich. Het streven naar macht, rijkdom en roem bestaat al sinds het begin van de mensheid. De duivel gebruikte doelbewust het kwaad in de menselijke aard om in elk land een systeem van zijn “agenten” te creëren. Een land is als het menselijk lichaam, en elke entiteit binnen het land – of het nu gaat om een onderneming, een regering, of iets dergelijks – is als een orgaan. Elk heeft zijn eigen functie en vervult zijn eigen taken. Als de agenten van de duivel in een land infiltreren, dan is het alsof een vreemd bewustzijn in de plaats is gekomen van de menselijke ziel – of met andere woorden, dat het vreemde bewustzijn het lichaam rechtstreeks controleert.

Als iemand probeert een samenleving bewust te doen worden van de macht die de duivel op haar heeft, zal dit systeem zich waarschijnlijk op alle mogelijke manieren verzetten – bijvoorbeeld door de media te gebruiken om tegenstanders in diskrediet te brengen, persoonlijke aanvallen te plegen, misleidende informatie te gebruiken om het publiek in verwarring te brengen, antagonisme te scheppen, overheidsdecreten te negeren, middelen omleiden om de oppositie te steunen en de hele samenleving in verdeeldheid en conflicten te slepen. Tegenstanders hebben zelfs sociale onrust veroorzaakt terwijl ze probeerden ongeïnformeerde burgers op te zetten tegen degenen die de duivel durven te confronteren. Veel mensen zijn op het zelfde moment zowel de oprichters als de slachtoffers van dit systeem. Hoewel ze misschien slechte dingen hebben gedaan, zijn ze niet echt vijanden van de mensheid.

Door heerschappij over zowel staatsmacht als particuliere macht, en een ongeëvenaarde toegang en vermogen om economische middelen te bundelen en in eigen land en over de hele wereld in te grijpen zoals gewenst, kan politieke macht worden gebruikt om zaken te realiseren die alle mensen ten goede komen. Aan de andere kant kan misbruik van politieke macht leiden tot enorme misdaden. Het doel van dit hoofdstuk was om de communistische factoren achter de huidige wereldpolitiek bloot te leggen en zo de mensen te helpen onderscheid te maken tussen goed en kwaad, om de plannen van de duivel te zien en om de politiek terug te brengen naar haar eigen domein en de juiste weg.

De voormalige Amerikaanse president Reagan zei ooit…: “Van tijd tot tijd zijn we in de verleiding gekomen om te geloven dat de samenleving te complex is geworden om door zelfbestuur te worden bestuurd, dat een overheid geleid door een elite superieur is aan de overheid voor, door en van het volk. Nou, als niemand onder ons in staat is om zichzelf te regeren, wie onder ons heeft dan de capaciteit om iemand anders te regeren?” [21] Op dezelfde manier zei president Trump: “In Amerika aanbidden we de regering niet, maar God”. [22]

Politiek gezag moet terugkeren naar de juiste weg, gebaseerd op traditionele waarden. Alleen wanneer de mensheid door God gezegend is, zal hij in staat zijn zich te verzetten tegen manipulatie door de duivel, en de weg van slavernij en vernietiging te vermijden. Alleen door terug te keren naar de tradities en deugden die God voor de mensheid heeft vastgelegd, zal de mensheid een uitweg hebben.

Hoofdstuk 8 (Deel 1)Hoofdstuk 9

Voetnoten

[1]] Karl Marx and Frederick Engels, The Communist Manifesto, trans. Samuel Moore in cooperation with Frederick Engels, Marx/Engels Internet Archive, https://www.marxists.org/archive/marx/works/1848/communist-manifesto/ch04.htm.

[2] Vladimir Lenin, The State and Revolution, Chapter I, Lenin Internet Archive, https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1917/staterev/ch01.htm.

[3] David Horowitz, “Alinsky, Beck, Satan, and Me,” Discoverthenetworks.org, August 2009, http://www.discoverthenetworks.org/Articles/alinskybecksatanandmedh.html.

[4] He Qinglian, “New Symptom of Democratic Countries: Split between Elite and Masses,” Voice of America, July 5, 2016.

[5] Mike McPhate, “After Lawmaker’s Silencing, More Cries of ‘She Persisted,’” California Today, February 28, 2017, https://www.nytimes.com/2017/02/28/us/california-today-janet-nguyen-ejection.html.

[6] Jiang Linda, Liu Fei, “Californian Candidate: Why I Went from the Democratic Party to the Republican Party.” The Epoch Times (Chinese edition). May 7, 2018. http://www.epochtimes.com/b5/18/5/7/n10367953.htm. The English-language version of a portion of his original remarks may be found here: https://goo.gl/yJijbo

[7] Bill Dolan, “County Rejects Large Number of Invalid Voter Registrations,” Northwest Indiana Times, October 2, 2008, http://www.nwitimes.com/news/local/county-rejects-large-number-of-invalid-voter-registrations/article_6ecf9efd-c716-5872-a2ed-b3dbb95f965b.html.

[8] “ACORN Fires More Officials for Helping ‘Pimp,’ ‘Prostitute’ in Washington Office,” Fox News, September 11,2009, http://www.foxnews.com/story/2009/09/11/acorn-fires-more-officials-for-helping-pimp-prostitute-in-washington-office.html.

[9] Spencer S. Hsu, “Measure to Let Noncitizens Vote Actually Failed, College Park Announces,” Washington Post, September 16, 2017, https://www.washingtonpost.com/local/md-politics/measure-to-let-noncitizens-vote-actually-failed-college-park-md-announces-with-considerable-embarrassment/2017/09/16/2f973582-9ae9-11e7-b569-3360011663b4_story.html?noredirect=on&utm_term=.d3454a846017

[10] Mark Hendrickson, “President Obama’s Wealth Destroying Goal: Taking The ‘Curley Effect’ Nationwide,” Forbes, May 31, 2012, https://www.forbes.com/sites/markhendrickson/2012/05/31/president-obamas-wealth-destroying-goal-taking-the-curley-effect-nationwide/#793869d63d75.

[11] Ibid.

[12] Alexis de Tocqueville, Democracy in America, Volume 1, trans. Henry Reeve (New Rochelle, New York: Arlington House).

[13] A.V. Dicey, “Dicey on the Rise of Legal Collectivism in the 20th Century,” Online Library of Liberty, http://oll.libertyfund.org/pages/dicey-on-the-rise-of-legal-collectivism-in-the-20thc.

[14] Paul B. Skousen, The Naked Socialist: Socialism Taught with The 5000 Year Leap Principles (Izzard Ink), Kindle Edition.

[15] “Jonas, 32, Sewed up His Own Leg after ER Wait,” 2010. The Local.se, August 3, 2010, https://www.thelocal.se/20100803/28150.

[16] De Tocqueville, Alexis, n.d, “Democracy In America Alexis De Tocqueville,” Accessed July 3, 2018. https://www.marxists.org/reference/archive/de-tocqueville/democracy-america/ch43.htm.

[17] Alexandra Ma, “China Is Building a Vast Civilian Surveillance Network — Here Are 10 Ways It Could Be Feeding Its Creepy ‘Social Credit System,’” Business Insider, April 29, 2018, http://www.businessinsider.com/how-china-is-watching-its-citizens-in-a-modern-surveillance-state-2018-4.

[18] Gilliam Collinsworth Hamilton, “China’s Social Credit Score System Is Doomed to Fail,” Financial Times, November 16, 2015, https://www.ft.com/content/6ba36896-75ad-356a-a768-47c53c652916.

[19] Jonathan Martin and Alexander Burns, “Weakened Democrats Bow to Voters, Opting for Total War on Trump,” New York Times, February 23, 2017, https://www.nytimes.com/2017/02/23/us/democrats-dnc-chairman-trump-keith-ellison-tom-perez.html.

[20] “New Survey Finds Vast Majority of Americans Think the Country Is Divided over Values and Politics,” The Associated Press–NORC, August 1, 2016, http://apnorc.org/PDFs/Divided1/Divided%20America%20%20AP-NORC%20poll%20press%20release%20%20FINAL.pdf

[21] Jonah Goldberg, “Trump’s Populism Is Not Reagan’s Populism,” National Review, April 4, 2018. https://www.nationalreview.com/2018/04/donald-trumpr-ronald-reagan-populism-different/

[22] Paulina Firozi, “Trump: ‘In America We Don’t Worship Government, We Worship God,’” The Hill, May 13, 2017. http://thehill.com/homenews/administration/333252-trump-in-america-we-dont-worship-government-we-worship-god.

中文正體