Hoofdstuk 8: Hoe het communisme chaos zaait in de politiek (deel I)

Inhoudsopgave

Inleiding

1. Communisme is de politiek der vernietiging van de mensheid
a. Communistische regimes gebruiken de macht van de regering om zuiveringen en massamoorden uit te voeren
b. Socialistische ideologie heerst in Europa en de Verenigde Staten
c. Linkse politiek heeft als doel te heersen over politieke partijen, wetgevende instanties, regeringen en hoge gerechtshoven
d. Linkse Bureaucratie bevorderde socialisme en oneerlijke beleidslijnen

2. Politiek is doordrenkt met de cultus van het communisme
a. De convergentie van politiek en religie in de CCP-cultus
b. Het religieuze karakter van het liberalisme en progressivisme
c. Hedendaags liberalisme en progressivisme: Nieuwe varianten van het communisme
* de opstand tegen het Klassiek Liberalisme
* de essentie van het progressivisme: Morele perversie
* Liberalisme en de socialistische stroming van het progressivisme

3. Het aanzetten tot haat en het bevorderen van strijd is de onveranderlijke koers van communistische politiek

Voetnoten

****

Inleiding

Bijna alles in de moderne wereld heeft op de één of andere manier te maken met politiek. Eén enkel beleid, één enkele wet, één enkel incident of één enkel schandaal kan het publiek in een razernij brengen. De verkiezing van een leider kan wereldwijd de aandacht trekken.

De meeste mensen associëren communistische politiek alleen met landen die onder het bewind van een communistische partij staan, en geloven dat zelfs die landen zijn gestopt met het praktiseren van het communisme. In feite heeft het communisme zich vermomd in verschillende gedaanten, zoals socialisme, neoliberalisme en progressivisme. Bij nader inzien zal men zien dat het boosaardige spook van het communisme de hele wereld regeert.

Oppervlakkig gezien lijkt de vrije wereld te begrijpen welke schade het communisme aangericht heeft. Maar in de 170 jaar sinds de publicatie van Het Communistische Manifest zijn regeringen over de hele wereld openlijk of heimelijk beïnvloed door marxistische theorieën. In sommige opzichten heeft de vrije wereld zelfs onverwachts de zelfuitgeroepen communistische naties overtroffen wat betreft het in de praktijk brengen van deze theorieën.

Amerika is de leider van de vrije wereld en een traditioneel bastion van anticommunisme. Toch kwam er in de verkiezingen van 2016 een openlijk socialistische kandidaat dicht in de buurt van het presidentschap. Meer dan de helft van de jonge mannen zei in peilingen dat ze het socialisme steunden. [1]

In Europa is het socialisme al de heersende politieke kracht. Een Europese politicus zei: “Vandaag de dag is het een combinatie van democratie, de rechtsstaat en de welvaartsstaat, en ik zou zeggen dat een grote meerderheid van de Europeanen dit verdedigt – de Britse Tories kunnen het Nationale Zorgsysteem niet aanraken zonder onthoofd te worden”. [2]

In communistische staten heeft het spook totale politieke macht. Het gebruikt de staat als een instrument om massamoorden te plegen, de traditionele cultuur te vernietigen, morele waarden uit te roeien en beoefenaars van rechtschapen cultivatiewijzen te vervolgen – met het uiteindelijke doel de mensheid te vernietigen.

De communistische ideologie houdt stand ondanks de val van de communistische regimes in Oost-Europa. In het kielzog van de Koude Oorlog en decennialange vernieling door spionage en verval, spreidt het spook van het communisme zich nu uit over het hele continent.

Hoewel het communistische spook faalde in zijn poging om de westerse wereld onder zijn directe controle te brengen, ondermijnde het het bestuur van de westerse naties door het socialistische beleid te bepleiten, aan te zetten tot geweld, de traditionele moraal te ondermijnen en sociale onrust te veroorzaken. Zij is van plan het Westen een demonische weg te laten inslaan, terwijl het de vernietiging van de mensheid teweegbrengt. Gezien de cruciale rol die de Verenigde Staten als leider van de vrije wereld speelt, zal dit hoofdstuk zich richten op de situatie in Amerika.

1. Communisme is de politiek der vernietiging van de mensheid

De communistische politiek beperkt zich niet tot het totalitarisme van de communistische staten. Zoals we benadrukken, is het communisme een spook met bovennatuurlijke krachten. Het manipuleert de gedachten van boosdoeners en bedriegt goedgelovigen om op te treden als haar agenten in het menselijk rijk. Door verschillende gedaanten aan te nemen, heeft het boosaardige spook van het communisme het politieke proces van vrije naties in de westerse wereld gekaapt.

a. Communistische regimes gebruiken de macht van de regering om zuiveringen en massamoorden uit te voeren

In veel oosterse landen heeft het communisme de macht rechtstreeks veroverd en het volledige politieke spectrum onder haar macht gebracht. Of het nu gaat om massamoorden, ondermijning of interne strijd en zuivering binnen de Communistische Partij zelf, haar politieke doelstellingen zijn om haar macht permanent te behouden en haar invloed voortdurend uit te breiden. Communistische regimes bundelen de middelen van hele naties, waaronder het leger, de politie, de rechterlijke macht, de gevangenissen, het onderwijs, de media en dergelijke, om hun eigen volk te vermoorden en te vervolgen en tegelijkertijd hun moraal te vernietigen.

De totalitaire communisten behielden hun gewelddadige heerschappij door massale campagnes te starten om mensen te vernietigen. Deze variëren van de beruchte goelag concentratiekampen van de Sovjet-Unie en de politieke zuiveringen en machtsstrijd binnen de Communistische Partij van de Sovjet-Unie, tot de tien interne politieke strijden van de Chinese Communistische Partij en de slachting van het Chinese volk in verschillende politieke bewegingen. Deze omvatten recentelijk de vervolging van de spirituele discipline Falun Gong. Voor deze campagne wijdde voormalig partijleider Jiang Zemin ten minste een kwart van China’s financiële middelen aan het onderdrukken van Falun Gong beoefenaars.

De aanhangers van de Communistische Partij zijn zich er terdege van bewust dat macht de kern vormt van communistische politiekvoering. Toen Karl Marx en Friedrich Engels, de grondleggers van het communisme, lessen trokken uit de Parijse Commune, benadrukten zij de noodzaak om een dictatuur van het proletariaat in te stellen. Lenin nam dit ter harte en gebruikte geweld om de eerste communistische totalitaire dictatuur op te bouwen. Josef Stalin en Mao Zedong gebruikten bedrog, geweren, propaganda, samenzwering en dergelijke om zich de macht toe te eigenen en hun wrede regimes te handhaven. Met absolute macht in hun handen, werd het mogelijk voor het spook om te doden en zaken volledig te corrumperen.

b. Socialistische ideologie heerst in Europa en de Verenigde Staten

Europa is al in de greep van de socialistische ideologie en socialistisch beleid. De Verenigde Staten daarentegen is een bijzonder land. Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw, toen de communistische beweging door heel Europa woedde, was de invloed ervan op de Verenigde Staten beperkt. In 1906 schreef de Duitse geleerde Werner Sombart een boek over het onderwerp “Waarom is er geen socialisme in de Verenigde Staten?” [3] De situatie is sindsdien echter drastisch veranderd.

In 2016 promootte een kandidaat van een grote Amerikaanse politieke partij openlijk het socialisme in zijn campagne voor het Amerikaanse presidentschap. In communistische termen is het socialisme slechts het “primaire stadium” van het communisme, en het werd ooit door de meeste Amerikanen met minachting bekeken. De kandidaat zelf zei dat hij denkt dat er veel mensen zijn die erg nerveus worden als ze het woord “socialist” horen. Deze politicus slaagde erin om één van de twee belangrijkste kandidaten in zijn partij te worden.

Uit een peiling die tegen het einde van de campagne van 2016 werd gehouden, bleek dat in één van de belangrijkste linkse partijen 56 procent van de mensen zei dat ze een positieve mening hadden over het socialisme, een trend volgens het Amerikaanse Pew Research Center die dat in 2011 suggereerde. [4] De Pew peiling toonde aan dat 49 procent van de Amerikaanse burgers onder de 30 jaar positief staat tegenover het socialisme, maar dat slechts 47 procent positief staat tegenover het kapitalisme. [5] Dit toont de algemene ideologische verschuiving naar links, nu de samenleving haar begrip van het communisme heeft verloren.

De illusies die velen in het Westen vandaag de dag koesteren over socialisme weerspiegelen de ervaringen van talloze beinvloedbare jonge mensen die het communisme in de vorige eeuw in de Sovjet-Unie, China en elders omarmden. De jongere generatie mist een diepgaand begrip van hun eigen geschiedenis, cultuur en tradities. Hun verzet tegen het socialisme, dat er voor hen mild en menselijk uitziet, bestaat niet. De grote communistische misleiding van de 20e eeuw herhaalt zich in de 21e eeuw.

Marx’ axioma “Van ieder naar zijn vermogen, voor eenieder naar zijn behoefte” is heel effectief voor het bedriegen van de jongeren, die fantaseren over een leven van ruimhartig socialistisch welzijn zoals dat in de Scandinavische landen te zien is. De sociale zekerheidsstelsels van deze landen hebben veel maatschappelijke problemen veroorzaakt, maar alle pogingen om fundamentele veranderingen in de stelsels tot stand te brengen, worden tegengehouden door het grote aantal ontvangers van uitkeringen. De enige politici die gekozen kunnen worden, zijn degenen die de belastingen en de overheidsbemoeienis blijven uitbreiden, waarbij ze zich baseren op verwachte inkomsten.

Zoals de econoom Milton Friedman zei…: “Een samenleving die gelijkheid boven vrijheid stelt, krijgt geen van beide. Een samenleving die vrijheid boven gelijkheid stelt, krijgt een hoge mate van beide.” [6]

Het socialisme met zijn hoge graad van uitkeringen bevordert de voortdurende expansie van de overheid en brengt mensen ertoe om hun vrijheden te verkwanselen. Het is een belangrijke stap in de plannen van het communistische spook om de mensheid tot slaaf te maken. Als alle landen eenmaal de overgang naar het socialisme hebben gemaakt, is het huidige Scandinavische model van het socialisme slechts een eenvoudige stap van democratie naar totalitarisme. Zodra de socialistische “primaire fase” is voltooid, zullen de politieke leiders onmiddellijk het communisme implementeren. Particulier eigendom en het democratisch proces zullen worden afgeschaft. De welvaartsstaat zal veranderen in een juk van tirannie.

c. Linkse politiek heeft als doel te heersen over politieke partijen, wetgevende instanties, regeringen en hoge gerechtshoven

Westerse landen hebben een lange democratische traditie, zoals de Amerikaanse scheiding der machten. De macht over de staat overnemen is niet zo eenvoudig als in het Oosten. Om de controle in het Westen in handen te krijgen, moest het kwaadaardige spook verschillende indirecte middelen gebruiken om overheidsinstellingen te commanderen en haar verraad te vermarkten.

De Verenigde Staten heeft een meerpartijenstelsel dat gedomineerd wordt door twee partijen. Om tot de politieke hoofdstroom toe te treden, moeten communisten in één of beide partijen infiltreren en deze gebruiken om het aantal stemmen van het congres over te nemen. In de tussentijd moeten de kandidaten belangrijke posities innemen in de regering en de rechtbanken. De mate waarin het communisme de Amerikaanse politiek heeft ondermijnd, is vrij ernstig.

Om een stabiel stemblok te waarborgen, hebben linkse partijen in de VS de vijandigheid tussen lage en hoge inkomensgroepen vergroot en tegelijkertijd een toenemend aantal immigranten en “kwetsbare” groepen zoals de LGBT-gemeenschap, vrouwen, minderheden, enz. aangetrokken. De linkse politici doen er alles aan om zich aan hun demografie over te geven door communistische ideeën te bepleiten, de morele basisnormen die God voor de mensheid heeft gesteld te verguizen en zelfs illegale immigranten te beschermen, zodat zij zich kunnen aansluiten bij de linkervleugel van de samenleving.

Een miljardair met een geschiedenis van steun aan linkse bewegingen heeft linkse kandidaten zwaar gesponsord voor het presidentschap van de Verenigde Staten en andere belangrijke posities in het land. De belangrijkste daarvan zijn de staatssecretarissen, die verantwoordelijk zijn voor verkiezingsaangelegenheden en een cruciale rol spelen bij het oplossen van geschillen. De miljardair heeft veel hulp verleend aan de campagnes voor deze functies. [7]

Zelfs toen illegale immigranten misdaden pleegden op Amerikaanse bodem, lieten de linkse autoriteiten een oogje dichtknijpen en richtten zij toevluchtsoorden op om hen te beschermen tegen de federale overheid. Tijdens het bestuur van een voormalige linkse president, probeerde de opperbevelhebber van het land 5 miljoen illegale immigranten amnestie te verlenen, maar de ontwerpresolutie werd uiteindelijk door het Amerikaanse Hooggerechtshof verworpen.

Linkse partijen hebben gestreden voor het stemrecht van illegale immigranten. Het motief is natuurlijk niet noodzakelijkerwijs om de illegale immigranten of de bevolking in het algemeen ten goede te komen, maar om de linkse kiezersbasis te versterken. Op 12 september 2017, nam een stad in een oostelijke staat van de V.S. een verordening aan om niet-burgers het recht te geven te stemmen in lokale verkiezingen, met inbegrip van groene kaarthouders, tijdelijke ingezetenen op basis van studie of werkvisum, en zelfs degenen zonder wettelijke immigratiestatus. Het trok veel media-aandacht voor de mogelijke effecten ervan op het kiesstelsel in andere delen van het land. [8]

Onder invloed van het kwaadaardige communistische spook gebruikten Amerikaanse linkse partijen slinkse maatregelen om meer stemmen en politieke macht te verkrijgen. De toekomst van Amerika staat nu op het spel.

d. Linkse Bureaucratie bevorderde socialisme en oneerlijke beleidslijnen

De vorige linkse regering was sterk geïnfiltreerd door communisten en socialisten. Veel groepen die de voormalige president steunden, hadden duidelijke banden met socialistische organisaties.

De voormalige president is een volgeling van de neo-marxistische Saul Alinsky. Na de verkiezing van deze president benoemde hij adviseurs van extreem-linkse denktanks. Zijn universele gezondheidszorg beboet hen die weigerden zich in te schrijven. Hij heeft wetten aangenomen om marihuana en homoseksualiteit te legaliseren, transseksuelen toe te staan in het leger te gaan, enzovoort.

Toen het lagere huis van de Californische Staat werd beheerst door links, probeerden sommige vertegenwoordigers een wet af te schaffen die de communistische partij verbiedt deel te nemen aan de regering. Deze poging is mislukt na sterk verzet van de Vietnamees-Amerikaanse gemeenschap.

De regering heeft ook een beleid opgesteld dat de menselijke relaties heeft gecorrumpeerd. In 2016 liet de door de zittende president ondertekende “toilet wet” toe, dat mensen die zich als transgender identificeren, ongeacht hun fysieke geslacht, het [openbare] toilet van hun keuze binnen mogen gaan – met andere woorden, een man die denkt dat hij een vrouw is, kan het damestoilet betreden. De toilet wet werd effectief gemaakt in openbare scholen in het hele land. De scholen werden verteld, dat als zij weigerden om de wet uit te voeren, zij subsidie van de federale overheid zouden verliezen.

2. Politiek is doordrenkt met de cultus van het communisme

Duizenden jaren lang was de belangrijkste instelling van de politieke macht de monarchie, die haar gezag van God kreeg. De hemel begiftigde de heerser met het goddelijke recht dat koningen hadden. Keizers en koningen vervulden een heilige rol als schakel tussen de mens en God.

Tegenwoordig worden veel landen bestuurd door democratieën. In de praktijk is democratie niet de regel van het volk, maar eerder de regel van de vertegenwoordigers die door het volk worden gekozen. De verkiezing van een president is een democratische procedure. Eenmaal in functie heeft de president ruime bevoegdheden op het gebied van politiek, economie, defensie, buitenlandse betrekkingen, enzovoort.

Democratie kan niet garanderen dat er goede mensen worden gekozen. Nu de algemene morele standaard van de samenleving daalt, kunnen de winnende kandidaten wel eens degenen zijn die gespecialiseerd zijn in lege of opruiende retoriek of die geneigd zijn tot vriendjespolitiek. De schade voor de samenleving is enorm wanneer een democratie geen maatregelen treft om de morele normen in stand te houden die door goden gezet zijn. De voordelen van verkiezingsvertegenwoordiging verdwijnen en gaan op in heerschappij van het gepeupel [ochlocratie] die de samenleving in chaos en versnippering stort.

Het gaat er hier niet om de verdiensten van een bepaald politiek systeem ter discussie te stellen. We zeggen alleen maar, dat morele waarden de hoeksteen zijn van sociale stabiliteit en harmonie. Democratie en de rechtsstaat zijn slechts de vorm waarin de samenleving functioneert.

a. De convergentie van politiek en religie in de CCP-cultus

Het bewind van de Chinese Communistische Partij (CCP) is een politieke cultus die volledig geïntegreerd is in de macht van de staat. De ideologie van deze cultus wordt de mensen opgedrongen om zo hun moraal te vernietigen. Tegelijkertijd regeert het de samenleving met behulp van criminele methoden, en sleept het mensen mee naar de ondergang.

De heerschappij van de CCP wordt vaak beschreven als een voortzetting van het keizerlijke systeem, maar dit is een vreselijke vergissing. Traditionele Chinese vorsten beweerden niet dat ze morele waarden definieerden. In plaats daarvan zagen zij zichzelf als handelend binnen de beperkingen van de morele normen die door de goden of de Hemel waren gesteld. De CCP daarentegen heeft het concept van de moraal zelf gemonopoliseerd. Het maakt niet uit hoeveel kwaad het begaat, de CCP kan zichzelf nog steeds beschouwen als “groot, glorieus en correct”, in zijn eigen woorden.

Moraal wordt bepaald door God, niet door mensen. De standaard van goed en kwaad komt  voort uit het goddelijke gebod, niet uit de ideologische pretenties van sommige politieke partijen. Monopolisering van het recht om moraliteit te definiëren leidt onvermijdelijk tot de vermenging van kerk en staat, wat zich in het geval van de CCP manifesteert met de typische kenmerken van een kwaadaardige cultus:

De Communistische Partij verankert Marx als haar geestelijke “Heer” en neemt het Marxisme als universele waarheid. De belofte van het communisme van een hemel op aarde lokt haar volgelingen om er hun leven voor op te geven. De cult-achtige kenmerken ervan zijn onder andere: het uitvinden van de doctrine, het verpletteren van de oppositie, het aanbidden van de leider, het beschouwen van zichzelf als de enige bron van rechtvaardigheid, het gebruik van krachtige hersenspoeling en mind control, het hebben van een hechte organisatie waar men lid van kan worden maar die men nooit kan verlaten, het bevorderen van geweld en bloeddorstigheid, en het aanmoedigen van martelaarschap voor een religieus doel.

Communistische leiders zoals Lenin, Stalin, Mao en Kim Il Sung hadden allemaal hun eigen persoonlijkheidscultus. Zij waren de “pausen” van de communistische cultus in hun land, met een onbetwistbaar gezag om te bepalen wat goed en fout was. Of ze doodden of logen, ze hadden altijd gelijk, wat werd gerechtvaardigd door de uitleg dat ze gedreven werden door een hoger doel of dat ze op de lange termijn speelden. De burgers van deze landen werden ertoe aangezet hun eigen opvattingen over moreel goed te laten varen. Gedwongen worden om te liegen of kwaad te doen onder het bevel van de Partij bracht mensen psychologische en spirituele trauma’s.

Traditionele orthodoxe godsdiensten leren mensen om goed te zijn, maar de cultus van het communisme, die gebaseerd is op haat, neemt precies het tegenovergestelde standpunt in. Hoewel de Communistische Partij ook over liefde sprak, is de “liefde” die zij voorstaat gebaseerd op een fundament van haat. Proletariërs zijn bijvoorbeeld in staat tot klassenvriendelijkheid omdat ze te maken hebben met een gemeenschappelijke vijand: de kapitalisten. De manier in China om patriottisme te tonen is door Amerika te haten, Frankrijk te haten, Japan te haten, Korea te haten, Taiwan te haten en overzeese Chinezen te haten die kritiek hebben op de CCP.

b. Het religieuze karakter van het liberalisme en progressivisme

Liberalisme en progressivisme zijn nu de norm geworden voor “politieke correctheid” in het Westen. In feite zijn ze zo ver doorgedreven dat ze een seculiere religie zijn geworden.

Linkse Westerlingen hebben in de loop van de geschiedenis verschillende labels gebruikt, soms noemen ze zichzelf “liberaal” en soms “progressief”. De twee concepten verschillen niet wezenlijk van elkaar.

Het uiteindelijke concept van liberalisme en progressivisme is vergelijkbaar met communistische ideologie. Voorstanders bepleiten “vrijheid” en “vooruitgang” als absoluut moreel goed en vallen elke afwijkende mening aan als ketterij.

Net als het communisme, het atheïsme, evolutie en het sciëntisme, vervangen het liberalisme en het progressivisme het geloof in God door een humanistische reden, waardoor de mens feitelijk zelf een god wordt.

Zij delen dezelfde vijanden als de communisten en menen dat maatschappelijke problemen de schuld zijn van de vermeende onrechtvaardigheden of gebreken in het kapitalistische systeem, dat zij van plan zijn te ondermijnen of omverwerpen.

Hun methoden zijn vergelijkbaar met die van de communisten. Zij denken dat hun zaak zo belangrijk is dat geen enkel middel ongeoorloofd is; zij kunnen geweld of bedrog gebruiken, afhankelijk wat de situatie verlangd.

De quasi-religieuze kenmerken van het liberalisme en progressivisme zijn onlosmakelijk verbonden met de historische achtergrond van hun oorsprong.

De snelle wetenschappelijke vooruitgang sinds de 18e eeuw heeft het vertrouwen van de mensheid in zijn eigen kunnen fors versterkt en de progressieve intellectuele trend aangewakkerd. De Franse filosoof Marquis de Condorcet, een pionier van het progressieve denken, stelde in zijn werk “Schets voor een historisch beeld van de vooruitgang van de menselijke geest”, dat ratio mensen naar de weg van geluk en moraal of goedheid leidt. Daarna werd het progressivisme agressiever, en begon het de rede naar het altaar van de verafgoding te duwen.

Het progressief denken laat toe om de rede, het geweten en de Schepper als gescheiden te beschouwen, waardoor het idee wordt gekoesterd dat de mens de redding van de Schepper niet nodig heeft: Hij kan zijn eigen rationaliteit en geweten gebruiken om het kwaad van hebzucht, angst, jaloezie en dergelijke weg te vegen; de mens kan het paradijs op aarde vestigen en het goddelijke achter zich laten.

De arrogantie van het progressivisme wordt duidelijk uit een statement van de 19e eeuwse Franse politicus en kunstcriticus Jules Castagnary: “Naast de goddelijke tuin waar ik uit verdreven ben, zal ik een nieuw Eden neerzetten. …. Bij de ingang zal ik Vooruitgang opzetten …. en ik zal hem een vlammend zwaard in zijn hand geven en hij zal tegen God zeggen: ‘Gij zult hier niet binnengaan.’”. [9]

Gevuld met dit soort gedachten hebben mensen de illusie het lot van de mensheid te beheersen en zijn toekomst te manipuleren – dat wil zeggen, de mensheid wil de rol van God spelen om een utopie zonder God te scheppen, een “paradijs op aarde”. Dat is het essentiële idee van het communisme. De strijd om dit paradijs te bereiken, heeft een stortvloed van bloed en ellende veroorzaakt.

c. Hedendaags liberalisme en progressivisme: Nieuwe varianten van het communisme

  • De opstand tegen het Klassiek Liberalisme

Het klassieke liberalisme, dat uitgaat van de filosofie van vanzelfsprekende individuele rechten, pleitte voor grondwettelijke beperkingen van de macht van het koningshuis of de overheid om de persoonlijke vrijheid te beschermen. Individuele rechten zijn goddelijk toegekend, terwijl een overheid wordt samengesteld door burgers en de uitdrukkelijke plicht heeft om haar bevolking te beschermen. De scheiding van kerk en staat werd tot stand gebracht om te voorkomen dat de overheid het denken en geloof van de burgers zou schenden.

Hedendaags liberalisme is niets anders dan de communistische infiltratie en verraad van het klassieke liberalisme in de naam van “vrijheid”. Aan de ene kant wordt de nadruk gelegd op absoluut individualisme, dat wil zeggen, extreme overgave aan verlangens en minachting voor enige moraliteit of terughoudendheid. Aan de andere kant wordt de nadruk gelegd op gelijkheid van uitkomst en resultaat, in plaats van op gelijkheid van kansen.

Als we het bijvoorbeeld hebben over de verdeling van rijkdom, benadrukken moderne liberalen de behoeften van de ontvangers in plaats van de rechten van de belastingbetalers. Als het gaat om beleid dat erop gericht is om discriminatie aan te pakken, benadrukken ze alleen degenen die historisch benadeeld zijn en negeren ze de mensen die op dit moment het slachtoffer worden van dit beleid. Bij wet verhinderen ze de noodzaak om criminelen te bestraffen, met het ogenschijnlijk doel om onschuldigen te beschermen tegen onrechtvaardige straffen. In het onderwijs negeren ze het potentieel van getalenteerde studenten onder het voorwendsel van het steunen en helpen van leerlingen die slecht presteren of uit kansarme gezinnen komen. Zij gebruiken het excuus van de vrijheid van meningsuiting om beperkingen op te heffen op de publicatie van obscene inhoud.

De focus van het hedendaagse liberalisme is stilletjes veranderd van het bepleiten van vrijheid naar het bevorderen van gelijkheid. Het is echter nog niet bereid om het “egalitarisme” te noemen, omdat dit het onmiddellijk als een vorm van communisme zou bestempelen.

De tolerantie van het klassiek liberalisme is inderdaad een deugd, maar het communistische spook maakte gebruik van het hedendaagse liberalisme en gebruikte tolerantie als de weg naar morele corruptie. John Locke, bekend als de Vader van het Liberalisme, gaf zijn standpunt over religieuze tolerantie en de scheiding van kerk en staat in zijn “Letter Concerning Toleration“. Uit het schrijven van Locke blijkt dat het belangrijkste aspect van tolerantie is dat de staat, die een dwingende macht heeft, persoonlijke overtuigingen moet tolereren. Of het geloof in de weg naar de hemel juist of belachelijk is, is een zaak die aan het goddelijke oordeel moet worden overgelaten. De ziel moet onder iemands eigen controle zijn; de staat zou niet zijn macht moeten gebruiken om geloof of ongeloof aan de bevolking op te leggen.

Het hedendaagse liberalisme veronachtzaamde het werkelijke doel van tolerantie en veranderde dit in de afwezigheid van een oordeel. Het ontwikkelde het politieke concept van “waardevrij” zijn, of geen oordeel vormen of in geen enkele situatie enige waarde toekennen. In werkelijkheid betekent waardevrij alleen maar het verlies van morele oriëntatie en het verwarren van goed met slecht en kwaad met deugd. Het is de ontkenning en onderwerping van universele waarden. Het gebruikt een aantrekkelijke uitdrukking om de deuren te openen voor een aanval van demonen die onder het mom van vrijheid anti-moraliteit en anti-traditie er door drukken. De regenboogvlag, een symbool van de LGBT-beweging, is een typische weerspiegeling van het waardevrije concept. Wanneer rechtschapen stemmen zich hiertegen uitspreken, vallen hedendaagse liberalen hen aan onder het voorwendsel van het waarborgen van individuele vrijheid en gelijkheid en het bestrijden van discriminatie van kansarmen.

Het hedendaagse liberalisme heeft de seksen grotesk verward. In 2003 heeft Californië wetsvoorstel 196 ondertekend, waarin staat dat elke commerciële werkgever of non-profit organisatie boetes tot 150.000 dollar kan krijgen voor het weigeren van een gekwalificeerde werkzoekende omdat hij of zij transseksueel is of zich kleedt op een manier die niet overeenkomt met zijn of haar geslacht.[10] De Californische Senaat definieerde “genderidentiteit” als “de identiteit van een persoon die gebaseerd is op de door het individu verklaarde genderidentiteit, zonder in acht te nemen of het zelfgeïdentificeerde geslacht overeenkomt met het geslacht dat het individu bij de geboorte gekregen heeft”. [11]

  • De essentie van het Progressivisme: morele perversie

Het hedendaagse progressivisme is de directe toepassing van Darwins evolutietheorieën in de sociale wetenschappen, met als resultaat een voortdurende afwijking en perversie van de traditionele moraal in naam van de “vooruitgang”.

Geleid door de traditionele waarden van de mensheid is het normaal om onze intelligentie te gebruiken om onze levensomstandigheden te verbeteren, onze rijkdom te vergroten en nieuwe hoogten van cultuur te bereiken. In het “progressieve tijdperk” van de Amerikaanse geschiedenis van het einde van de 19e eeuw tot het begin van de 20e eeuw, corrigeerden regeringshervormingen verschillende corrupte praktijken die in het proces van economische en maatschappelijke ontwikkeling ontstonden.

Maar nadat de communisten in de Verenigde Staten waren geïnfiltreerd, hebben ze termen als “vooruitgang” en “progressivisme” gekaapt en met hun schadelijke ideologie doordrenkt. Zij ontwikkelde de New Deal na de Amerikaanse Grote Depressie, en daarna de burgerrechtenbeweging (besproken in hoofdstuk vijf, deel I), de tegencultuur beweging, de feministische beweging, de milieubeweging (te bespreken in hoofdstuk zestien), en dergelijke, die vanaf de jaren zestig enorme veranderingen in de Amerikaanse samenleving teweegbrachten.

De essentie van het moderne progressivisme is het ontkennen van de traditionele maatschappelijke orde en goddelijk doorgegeven waarden. Vanuit het perspectief van de traditionele moraal, komen de criteria voor het onderscheiden van goed en kwaad, en juist en fout van God. Tijdens de progressieve revolutie zagen atheïsten de traditionele moraal als een belemmering voor vooruitgang en eisten ze een herwaardering van alle morele normen. Zij ontkenden het bestaan van absolute morele normen en gebruikten de samenleving, de cultuur, de geschiedenis en de huidige omstandigheden om hun eigen systeem van relatieve moraal te vestigen. Samen met de progressieve revolutie heeft dit moreel relativisme invloed gekregen in de politiek, het onderwijs, de cultuur en andere aspecten van de westerse samenleving.

Marxisme is het archetype van het moreel relativisme. Het stelt dat alles wat overeenstemt met de belangen van het proletariaat (de heersende klasse, in essentie) moreel is, terwijl alles wat niet overeenstemt immoreel is. De moraal wordt niet gebruikt om de acties van het proletariaat in te perken, maar als wapen voor de dictatuur van het proletariaat om tegen zijn vijanden te gebruiken.

Het is een feit dat communisme en progressivisme duidelijke overeenkomsten vertonen. Het is niet meer dan logisch dat het communisme het progressivisme heeft gekaapt, hoewel dit voor de meeste mensen onbekend was. Ook nu nog zet het communisme zijn openlijke misleiding voort onder de progressieve vlag.

  • Liberalisme en de socialistische stroming van het progressivisme

Zoals hierboven uitgelegd, zijn het liberalisme en progressivisme afgeweken van de Amerikaanse grondwet en de traditionele morele waarden waarop Amerika is gegrondvest. De trend is om alle traditionele overtuigingen, morele waarden en de huidige sociale instellingen van het Westen te veranderen – en in essentie te vernietigen.

In Het Communistische Manifest noemde Marx de tien maatregelen om het kapitalisme te vernietigen. Hij zei:

De eerste stap in de revolutie door de arbeidersklasse is om het proletariaat te verheffen tot de positie van heersende klasse en zo de strijd om de democratie te winnen.

Het proletariaat zal zijn politieke oppermacht gebruiken om al het kapitaal van de bourgeoisie te onttrekken, om alle productiemiddelen centraal onder te brengen in handen van de staat, dat wil zeggen het proletariaat dat als heersende klasse is georganiseerd, en om de totale productiekrachten zo snel mogelijk te vergroten.

Natuurlijk kan dit in het begin niet anders dan door een despotische inmenging in de eigendomsrechten en in de omstandigheden van de civiele productie; door maatregelen die economisch ontoereikend en onhoudbaar lijken, maar die in de loop van de beweging zichzelf overstijgen, verdere inmenging in de oude maatschappelijke orde noodzakelijk maken en onvermijdelijk zijn als een middel om de productiewijze volledig te veranderen.

Deze maatregelen zullen uiteraard van land tot land verschillen.

In de meeste geavanceerde landen zal het volgende echter vrij algemeen van toepassing zijn:

Afschaffing van eigendom van grond en toepassing van alle pacht van grond voor openbare doeleinden.

Een zware progressieve of geleidelijke inkomstenbelasting.

Afschaffing van alle erfenisrechten. [De Amerikaanse regering begon met het innen van successierechten in 1916.]

Inbeslagname van de eigendommen van alle emigranten en rebellen.

Centralisatie van kredietverstrekking in handen van de staat, door middel van een nationale bank met staatskapitaal en een exclusief monopolie. [De Amerikaanse Federal Reserve, die als centrale bank opereert, werd in 1913 opgericht.]

Centralisatie van de communicatie- en transportmiddelen in handen van de staat. [De Verenigde Staten heeft toezichthoudende agentschappen, een staatspostkantoor en door de staat geëxploiteerde spoorwegen.]

Uitbreiding van fabrieken en productiemiddelen die eigendom zijn van de staat, het ontginnen van braakliggende terreinen en de verbetering van de bodem in overeenstemming met een gemeenschappelijk plan.

Gelijke aansprakelijkheid voor allen om te werken. Oprichting van industriële legers, vooral voor de landbouw. [In 1935 richtten de Verenigde Staten het Bureau voor Sociale Zekerheid en het Ministerie van Arbeid op. De Affirmative Action Law vereist dat vrouwen alle banen van mannen kunnen uitvoeren, inclusief militaire functies.].

Combinatie van landbouw en productieindustrie; geleidelijke afschaffing van het onderscheid tussen stad en land door een evenwichtigere verdeling van de bevolking over het land.

Gratis onderwijs voor alle kinderen in openbare scholen. Afschaffing van kinderarbeid in de huidige vorm. Combinatie van onderwijs met industriële productie.

Van de tien punten die in het manifest worden genoemd, zijn er al veel geimplementeerd om de Verenigde Staten en andere landen geleidelijk naar links te verschuiven, en uiteindelijk een communistische politieke heerschappij te bewerkstelligen.

Aan de oppervlakte, bepleiten de communisten sommige positieve dingen; nochtans, is hun doel niet om het welzijn van een natie te verzekeren, maar om politieke macht te grijpen en te behouden.

Het is niet verkeerd dat mensen op zoek gaan naar geluk en vooruitgang, maar wanneer bepaalde “-ismen” politieke ideologieën worden en traditionele morele waarden en overtuigingen beginnen te vervangen, veranderen ze in instrumenten waarmee het communistische spook de mensen naar ontaarding en vernietiging leidt.

3. Het aanzetten tot haat en het bevorderen van strijd is de onveranderlijke koers van communistische politiek

Zoals in het begin van dit boek uiteengezet werd, is het communisme een kwaadaardig spook dat gebaseerd is op haat. Strijd en haat zijn dus een belangrijk onderdeel van communistische politiekvoering. Terwijl het communisme aanspoort tot haat en verdeeldheid onder de mensen, corrumpeert het de menselijke moraal om zich de politieke macht toe te eigenen en zijn dictatuur op te richten. Mensen tegen elkaar opzetten is het belangrijkste middel om dit te doen.

Het eerste hoofdstuk van de “Geselecteerde werken van Mao Zedong” is “Een analyse van de klassen in de Chinese samenleving“, geschreven in 1925. Het begint met de zin: “Wie zijn onze vijanden? Wie zijn onze vrienden? Deze vraag is de belangrijkste vraag in de revolutie.” [12] De Communistische Partij schept willekeurig concepten van klasse die voorheen niet bestonden en motiveert deze willekeurig verdeelde groepen vervolgens om tegen elkaar te strijden. Dit is een magisch wapen dat de communisten gebruiken in hun opmars naar de macht.

Om haar zaak te bevorderen, selecteert en overdrijft de Communistische Partij bepaalde kwesties die voortkomen uit het verval van morele waarden. Dan beweert zij dat de onderliggende oorzaak van deze kwesties niet de morele zwakte is, maar de structuur van de samenleving. Het kiest bepaalde klassen als de “onderdrukkers” en bevordert de volksstrijd tegen deze klassen als de oplossing voor de kwalen van de samenleving.

De haat en strijd van communistische politiek beperken zich niet tot de tegenstellingen tussen arbeiders en kapitalisten. De Cubaanse communistische leider Fidel Castro zei, dat de vijand van het Cubaanse volk de corruptie van Fulgencio Batista en zijn aanhangers was, en dat de vermeende onderdrukking door grote plantage-eigenaren de oorzaak was van ongelijkheid en onrechtvaardigheid. Door de zogenaamde onderdrukkers omver te werpen belooft de Communistische Partij een egalitaire utopie. De communisten gebruikten deze belofte om Cuba over te nemen.

In China was Mao Zedong’s innovatie de belofte dat boeren eigendom over hun land zouden krijgen, de arbeiders het eigendom van hun fabrieken en de intellectuelen vrijheid, vrede en democratie. Dit keerde de boeren tegen de landheren, de arbeiders tegen de kapitalisten en de intellectuelen tegen de regering, waardoor de Chinese Communistische Partij de macht kon grijpen.

In Algerije heeft de communistische leider Ahmed Ben Bella de haat tussen verschillende religies en etnische groepen aangewakkerd: Moslims tegen Christenen, en de Arabieren tegen de Fransen. Dit werd Ben Bella’s springplank om de communistische heerschappij veilig te stellen. [13]

De Founding Fathers – de grondleggers – van de Verenigde Staten hebben het land gebouwd op basis van de beginselen van de grondwet, die door elke burger gekend en gevolgd dienen te worden. Familie, kerk en gemeenschap vormden sterke banden in de Amerikaanse samenleving. Dit ontkrachtte concepten van sociale klasse en maakte het moeilijk om een klassenstrijd te bekokstoven in de Verenigde Staten.

Maar het spook van het communisme gebruikt alle mogelijkheden die het communisme heeft om de verdeeldheid te bevorderen. Door het gebruik van vakbonden werden de conflicten tussen werknemers en werkgevers vergroot. Het gebruikte raciale scheidingen om zwarten, moslims, Aziaten en Spaanstaligen te verzamelen te strijden tegen blanken. Het heeft de strijd tussen de seksen aangewakkerd door de vrouwenrechtenbeweging tegen de traditionele sociale structuur op te zetten. Het creëerde verdeeldheid door gebruik te maken van seksuele geaardheid en de LGBT-beweging; het heeft zelfs nieuwe geslachten uitgevonden om de strijd te intensiveren.

Het verdeelt de gelovigen van verschillende religies en gebruikt “culturele diversiteit” om de traditionele westerse cultuur en erfgoed uit te dagen. Het verdeelt mensen van verschillende nationaliteiten door de “rechten” van illegale immigranten te bevorderen en conflicten tussen buitenlanders en burgers te creëren. Het zet immigranten en het grote publiek tegenover  wetshandhavers.

Nu de samenleving steeds meer verdeeld raakt, kan een enkele misstap een strijd uitlokken. Sociale conflicten zijn de standaardtoestand van de samenleving geworden. De kiem van haat is in de harten van de massa’s geplant, en dat is precies het sinistere doel van het communisme.

Het communisme bevordert tegelijkertijd verdeeldheid en haat. Lenin schreef: “Wij kunnen en moeten schrijven in de taal die onder de massa’s haat, afkeer, minachting en dergelijke zaait jegens hen die het niet met ons eens zijn.”[14]

De politieke tactiek van het communistische spook in het Westen maakt gebruik van allerlei zogenaamde “sociale rechtvaardigheid”-kwesties om haat aan te wakkeren en maatschappelijke conflicten te verhevigen.

In de zaak van de Scottsboro Boys uit 1931 werden negen zwarte jongens beschuldigd van verkrachting van twee blanke vrouwen, wat in het hele land tot ernstige raciale onrust leidde. De Communistische Partij van de Verenigde Staten (CPUSA) is in actie gekomen, pleitte voor gerechtigheid voor zwarte Amerikanen en trok veel aanhangers aan. Onder hen was Frank Marshall Davis, toekomstig mentor van een linkse Amerikaanse president. [15]

Volgens Dr. Paul Kengor was het doel van de Amerikaanse communisten in de Scottsboro Boys zaak niet alleen om het lidmaatschap onder de zwarte bevolking en progressieve “sociale rechtvaardigheid” activisten te stimuleren, maar om Amerika te belasteren als een land vol ongelijkheid en rassendiscriminatie. Zij beweerden, dat dit de heersende omstandigheden in het hele land waren en propageerden het communisme en de linkse ideologie als de enige manier om de Amerikanen te bevrijden van dit zogenaamd pathologische en kwaadaardige systeem. [16]

Na geruchten dat een zwarte tiener was doodgeslagen toen hij betrapt werd op winkeldiefstal, brak er in 1935 een rel uit tussen de zwarte gemeenschappen in het New-Yorkse Harlem. De Communistische Partij van de V.S. greep die kans aan om zwarte protesten te organiseren, volgens Leonard Patterson, het zwarte voormalige CPUSA-lid dat een rol had gespeeld in het incident.

Patterson beschreef hoe communisten specifiek werden getraind in Leninistische tactieken om conflicten te ontketenen en te verhitten. Ze leerden hoe ze protesten konden omzetten in gewelddadige rellen en straatgevechten, maar ook hoe ze opzettelijk een conflict konden verzinnen waar er geen was. [17]

In het hedendaagse Amerika zijn communistische groepen betrokken geweest bij elk grootschalig sociaal conflict of oproer. In 1992 werden beelden uitgezonden op de televisie van Rodney King, een zwarte inwoner van Los Angeles, die door blanke politieagenten werd geslagen nadat hij gepakt was voor dronken rijden. Na het vonnis, net toen de demonstranten op het punt stonden zich te verspreiden, sloeg iemand plotseling een metalen billboard stuk op een passerende auto en het protest escaleerde snel in een gewelddadige opstand met verbranding, vernieling en plundering. [18]

Toen hem gevraagd werd naar de participatie van communisten in het incident, zei Sheriff Sherman Block van Los Angeles dat het buiten kijf stond dat zij bij het rellen, het plunderen, en de brandstichting betrokken waren. Tijdens de gebeurtenissen circuleerden er folders van verschillende communistische groepen zoals de Revolutionaire Communistische Partij, de Socialistische Arbeiderspartij, de Progressieve Arbeiderspartij en de Communistische Partij van de Verenigde Staten van Amerika, overal op straat en op scholen. Een van de folders had de woorden “Wreek het vonnis van [Rodney] King! …. Richt de wapens de andere kant op! Soldaten, verenig jullie met de arbeiders! …” Volgens een politieagent van het Los Angeles Police Department, deelden de mensen al folders uit voordat het vonnis werd aangekondigd. [19]

Al vroeg had Lenin de communisten geïnstrueerd dat “uitbraken – demonstraties – straatgevechten – eenheden van een revolutionair leger, dat zijn de stadia in de ontwikkeling van de volksopstand”. [20]

Hoe de overvloed aan organisaties die mensen vandaag de dag aanzetten tot rellen en geweld in de westerse samenleving zichzelf ook mogen noemen, of het nu gaat om “Indivisble“, “Anti-Fascist“, “Stop Patriarchy“, “Black Lives Matter” of “Refuse Fascism“, het zijn allemaal communisten of voorstanders van communistische ideeën. De gewelddadige Antifa groep bestaat uit mensen van verschillende communistische signatuur, zoals anarchisten, socialisten, liberalen, sociaal-democraten en dergelijke. Refuse Fascism is eigenlijk een radicale linkse groepering die is opgericht door de president van de Revolutionaire Communistische Partij van de VS. Deze partij was verantwoordelijk voor veel grootschalige protesten om te pogen de uitslag van de presidentsverkiezingen van 2016 teniet te doen. [21]

Onder het mom van vrijheid van meningsuiting werken deze groepen onvermoeibaar aan het uitlokken van allerlei conflicten in de westerse samenleving. Om hun werkelijke doel te begrijpen, hoeft men alleen maar te kijken naar de richtlijn van de Communistische Partij van de VS aan haar leden, zoals beschreven in het verslag van het Congres van 1956:

Leden en front organisaties moeten onze critici voortdurend in verlegenheid brengen, in diskrediet brengen en vernederen. …. Als obstructeurs te irritant worden, noem ze dan fascistisch of Nazistisch of antisemitisch. ….associeer voortdurend degenen die zich tegen ons verzetten met die namen die al een slechte bijsmaak hebben. De vereniging zal, na genoeg herhaling, een ‘feit’ worden in de publieke opinie.[22]

Voetnoten

[1] Emily Ekins and Joy Pullmann, “Why So Many Millennials Are Socialists,” The Federalist, February 15, 2016, http://thefederalist.com/2016/02/15/why-so-many-millennials-are-socialists/.

[2] Steven Erlanger, “What’s a Socialist?” New York Times, June 30, 2012, https://www.nytimes.com/2012/07/01/sunday-review/whats-a-socialist.html.

[3] Werner Sombart, P. M. Hocking, Why is There no Socialism in the United States? Palgrave Macmillan; 1st ed. (1976 edition)

[4] Harold Meyerson,“Why Are There Suddenly Millions of Socialists in America? ”The Guardian, February 19, 2016, https://www.theguardian.com/commentisfree/2016/feb/29/why-are-there-suddenly-millions-of-socialists-in-america.

[5] Emily Ekins and Joy Pullmann, “Why So Many Millennials Are Socialists,” The Federalist, February 15, 2016, http://thefederalist.com/2016/02/15/why-so-many-millennials-are-socialists/.

[6] Milton Friedman, Rose D. Friedman, Free to Choose: A Personal Statement, Mariner Books, reprint edition. (November 26, 1990)

[7] Matthew Vadum, “Soros Election-Rigging Scheme Collapses: The Secretary of State Project’s death is a victory for conservatives,” FrontPage Magazine, July 30, 2012, https://www.frontpagemag.com/fpm/139026/soros-election-rigging-scheme-collapses-matthew-vadum.

[8] Rachel Chason, “Non-Citizens Can Now Vote in College Park, Md.,” Washington Post, September 13, 2017, https://www.washingtonpost.com/local/md-politics/college-park-decides-to-allow-noncitizens-to-vote-in-local-elections/2017/09/13/2b7adb4a-987b-11e7-87fc-c3f7ee4035c9_story.html?utm_term=.71671372768a.

[9] Luo Bingxiang, Western Humanism and Christian Thought, Furen Religious Research

[10] Brad Stetson, Joseph G. Conti, The Truth About Tolerance: Pluralism, Diversity and the Culture Wars (InterVarsity Press, 2005), 116.

[11] “‘Gender’ means sex, and includes a person’s gender identity and gender related appearance and behavior whether or not stereotypically associated with the person’s assigned sex at birth.” California Penal Code 422.56(c).

[12] Mao Zedong, “Analysis of the Classes in Chinese Society,” Selected Works of Mao Tse-tung: Vol. I, Foreign Languages Press, Beijing, China.

[13] G. Edward Griffin, Communism and the Civil Rights Movement, https://www.youtube.com/watch?v=3CHk_iJ8hWk&t=3s.

[14] Bilveer Singh, Quest for Political Power: Communist Subversion and Militancy in Singapore (Marshall Cavendish International (Asia) Pte Ltd, 2015).

[15] G. Edward Griffin, “Communism and the Civil Rights Movement,” https://www.youtube.com/watch?v=3CHk_iJ8hWk&t=3s.

[16] Ibid.

[17] Leonard Patterson, “I Trained in Moscow for Black Revolution,” https://www.youtube.com/watch?v=GuXQjk4zhZs&t=1668s.

[18] William F. Jasper, “Anarchy in Los Angeles: Who Fanned the Flames, and Why?” The New American, June 15, 1992, https://www.thenewamerican.com/usnews/crime/item/15807-anarchy-in-los-angeles-who-fanned-the-flames-and-why.

[19] Chuck Diaz, “Stirring Up Trouble: Communist Involvement in America’s Riots,” Speak up America, http://www.suanews.com/uncategorized/the-watts-riots-ferguson-and-the-communist-party.html.

[20] V. I. Lenin, The Revolutionary Army and the Revolutionary Government, https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1905/jul/10.htm

[21] Blake Montgomery, “Here’s Everything You Need To Know about the Antifa Network That’s Trying To Solidify A Nazi-Punching Movement,” BuzzFeed News, September 7, 2017, https://www.buzzfeed.com/blakemontgomery/antifa-social-media?utm_term=.byGA2PEkZ#.hd4bxVe0B

[22] 1956 Report of the House Committee on Un-American Activities (Volume 1, 347), quoted from John F. McManus, “The Story Behind the Unwarranted Attack on The John Birch Society,” The John Birch Society Bulletin (March 1992), https://www.jbs.org/jbs-news/commentary/item/15784-the-story-behind-the-unwarranted-attack-on-the-john-birch-society.

中文正體